PLAYBOY : 30

Chris Part

.

“ทำอะไร...” เมื่อพรีมถามออกมาแบบนั้นผมก็ก้มหน้าลงไปใกล้เธอเพื่อเป็นคำตอบ แน่นอนว่าผมไม่มีทางปล่อยให้โอกาสนี้หลุดไป พรีมกลิ้งตามองไปทั่วเพราะไม่กล้าสบตาผมตรง ๆ ต่างจากผมที่จ้องมองริมฝีปากคู่สวยของเธอที่เปิดออกนิด ๆ อย่างมาดหมาย

“โอ๊ะ!”

ผมสะดุ้งเมื่อหน้าท้องด้านขวาที่ผมวางมืออยู่เกิดความเคลื่อนไหวเล็กน้อย มันไม่ได้มากเท่าก่อนหน้านี้ แต่ด้วยแรงที่มากจนผมรู้สึกได้แบบนั้น เลยทำให้พรีมที่รู้สึกได้มากกว่าเผลอดันผมออกห่าง

“ลูกดิ้นน่ะ” ผมเริ่มหน้าตึง ลูกไม่รักผมจริง ๆ สินะ ตอนที่รอให้ดิ้นทักทายล่ะไม่ยอมดิ้น แต่พอจะจู๋จี๋กับเมียบ้างกลับดิ้นเสียอย่างนั้น มันใช้ได้ที่ไหนกัน

พรีมส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้ผม ก่อนจะค่อย ๆ ติดกระดุมที่ผมปลดออกจนหมด อารมณ์พิศวาสที่เกิดขึ้นจางหายไปจนเกลี้ยง ผมมองโอกาสที่จะได้สานสัมพันธ์กับพรีมที่หลุดลอยไปอย่างเสียดาย กว่าจะได้บรรยากาศแบบเมื่อกี้มันไม่ได้สร้างกันได้ง่าย ๆ เลย แถมโอกาสแบบนี้มีแค่อาทิตย์ละวันเท่านั้น ผมไม่อยากกวนพรีมในวันที่เธอต้องไปทำงาน ถึงได้ทนเก็บความต้องการของตัวเองทั้งหมดไว้ตั้งแต่วันที่ถามหมอจนถึงวันนี้ วันที่พรุ่งนี้คือวันหยุดสุดสัปดาห์ของพรีม

คนที่โชคร้ายกว่าผมมีอีกไหม...?

พรีมลุกไปเข้าห้องน้ำ ส่วนผมก็กลิ้งตัวไปที่ฝั่งที่นอนของตัวเอง นอนมองเพดานสีขาวอยู่แบบนั้น และสุดท้ายผมก็หลับไป

.

.

ผมลุกขึ้นมาเตรียมอาหารเช้าให้พรีมตามเคย แม้ว่าวันนี้จะเป็นวันหยุด และพรีมก็ขอเป็นคนทำอาหารเองในวันหยุดเพื่อที่จะได้แบ่งเบาภาระของผมบ้าง แต่จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่ตื่น และผมก็รอให้พรีมตื่นขึ้นมาทำเองไม่ได้เพราะเธอต้องกินข้าวเช้าตอนเจ็ดโมงตรง ผมไม่รู้ว่าเธอนอนตอนไหนเลยไม่กล้าปลุกเพราะกลัวว่าเธอจะนอนได้ไม่เต็มอิ่ม เมื่อคืนผมหลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ทำอาหารเสร็จผมก็ล้างมือจนสะอาด ล้างหน้าล้างตาที่มันหย๋อง และเดินเข้าไปปลุกคุณแม่ที่นอนตื่นสาย

“พรีม” ผมแตะไหล่เล็กเบา ๆ เพราะพรีมนอนหันหลังให้ผมอยู่ “หกโมงแล้วนะ วันนี้อากาศดี ตื่นไปเดินออกกำลังหน่อยไหม”

“อื้อ” พรีมหันกลับมา ดวงตาคู่สวยที่ผมชอบยังคงปิดสนิท ใบหน้ากระจ่างใสไร้เมคอัพทำให้เธอดูอ่อนกว่าวัยจนไม่น่าเชื่อว่าจะอุ้มท้องเด็กสองคนที่เป็นลูกของเราอยู่ ผมเลื่อนสายตาลงไปเรื่อย ๆ ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าเสื้อที่เจ้าตัวใส่อยู่เปิดออกจนเห็นสิ่งที่อยู่ภายในราง ๆ

ชุดนอนที่พรีมใส่เป็นผ้าที่ไม่หนานักเพื่อความสบายตัว และพรีมไม่ใส่บรานอนเพราะอึดอัดจากการที่หน้าอกขยายขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับลูกทั้งสองคน เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมเห็นในตอนนี้คือชุดนอนที่กระดุมหลุดไปหนึ่งเม็ดจนเห็นหน้าอกขาว ๆ ของเธอเกือบครึ่งเต้า และปลายยอดทั้งสองข้างที่นูนดันเสื้อนอนขึ้นมาเป็นรูปร่าง...

อึก!

ผมกลืนน้ำลายลงคอ แค่ปกติช่วงเช้าร่างกายของผู้ชายวัยเจริญพันธุ์แบบผมก็ตื่นตัวมากอยู่แล้ว ยังมาถูกกระตุ้นด้วยร่างกายที่อวบอิ่มเพราะการตั้งครรภ์ของภรรยาแบบนี้อีก บอกเลย... ใครทนไหวก็ทนไป แต่คริสไม่ทนแล้วครับ!

เมื่อตบะแตก ความยับยั้งชั่งใจก็หายเกลี้ยง ผมมองเม็ดเชอรี่ที่นูนเด่นดันเสื้อนอนบาง ๆ ของพรีมออกมาอย่างมาดหมาย ก่อนจะใช้ปลายนิ้วสะกิดไปมาเบา ๆ อย่างเชื่องช้า และเพิ่มจังหวะความถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนเจ้าของเริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังถูกรังแก

“อื้อ...คริส?” พรีมลืมตาขึ้น “ทำอะไร”

“รักเมีย” ผมก้มลงไปกระซิบข้างหูของพรีมอย่างต้องการจะยั่วเย้า ก่อนจะกดจูบลงบนแก้มใส

“ดะ...เดี๋ยวสิ อ๊ะ!”

ร่างกายของพรีมไวต่อการสัมผัสมาก เพียงแค่ผมสัมผัสไม่นานเธอก็อ่อนระทวย แถมยังแอ่นกายขึ้นเพื่อให้ผมสัมผัสร่างกายเธอได้อย่างถนัดอีก

“มะ...ไม่จูบนะ ยังไม่ได้แปรงฟัน” พรีมยกมือขึ้นปิดปากทันทีที่ผมจะจูบเธอ ซึ่งผมก็ไม่ขัดใจ แต่เปลี่ยนเป็นจูบลงบนหลังมือของเธอแทนจนเธอหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู

ไม่รู้เพราะกำลังต้องการ หรือเพราะว่าเขินผมกันแน่

“จะทำจริง ๆ เหรอ” เมื่อผมขยับปากออกห่างพรีมก็ถามขึ้นมาแบบนั้น เป็นคำถามที่ไม่ต้องคิดหาคำตอบให้เสียเวลาเลย เพราะตอนนี้ผมต้องการจนร่างกายแทบระเบิด เจ้าหนูของผมปวดร้าวไปหมดทั้ง ๆ ที่พรีมยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าเลยด้วยซ้ำ!

ถ้าไม่ได้ทำ ผมต้องขาดใจตายแน่ ๆ

“เธออนุญาตหรือเปล่า”

แต่ถึงจะต้องการขนาดไหน ผมก็ยังต้องถามความสมัครใจของอีกคนอยู่ดี เซ็กส์ที่ดีไม่ใช่การเอาแต่ใจ หรือบังคับขืนใจอีกฝ่าย แต่มันคือความต้องการและความสมัครใจของคนสองคน และถ้าพรีมบอกว่าไม่ ผมก็จะไม่ทำ

พรีมสบตาผมเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง

“ฉันต้องกินข้าวตอนเจ็ดโมงตรงนะ”

ผมยิ้ม ก่อนจะลงมือแกะกระดุมชุดของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว คำตอบของพรีมถ้าไม่คิดให้ดีก็คงเป็นเหมือนคำปฏิเสธ แต่เวลาที่เหลืออีกตั้งห้าสิบนาทีทำให้ผมรู้ว่าพรีมต้องการจะบอกว่า ทำได้ แต่ห้ามเกินเวลาที่เธอต้องกินข้าวเช้า

ผมใช้เวลาที่มีอยู่อย่างคุ้มค่าที่สุด กระดุมหลายเม็ดทุกปลดออกอย่างรวดเร็ว ผมจับเสื้อทั้งสองข้างของพรีมแยกจากกัน ก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่อีกครั้งเมื่อได้เห็นเรือนร่างของพรีมชัด ๆ

ตอนที่เรามีอะไรกันครั้งแรก ตอนนั้นผมเมา สติไม่เต็มร้อย จำได้แค่ว่าตอนที่ได้สัมผัสพรีมมันให้ความรู้สึกที่ดีแค่ไหน และจำสิ่งตาเห็นได้เพียงแค่ราง ๆ เท่านั้น ส่วนวันที่ภูเก็ตไฟก็ค่อนข้างสลัว ทำให้เห็นอะไรได้ไม่ชัด แต่วันนี้แสงจากภายนอกที่เริ่มสว่างรวมถึงไฟในห้องที่ผมเปิดตอนที่เดินเข้ามาทำให้ผมเห็นร่างกายของพรีมได้ชัดขึ้น

พรีมเป็นคนท้องที่สวยมากจริง ๆ

เรื่องของคนท้องที่ผมอ่านมาจากหลาย ๆ ที่ มักจะบอกว่าคนท้องหลาย ๆ คนจะมีบางส่วนที่คล้ำขึ้น ผิวพรรณแย่ลง สิวขึ้น หรืออะไรหลาย ๆ อย่างที่ผู้หญิงกลัวกัน แต่พรีมกลับไม่เป็นแบบนั้นเลย นอกจากหน้าท้องที่ใหญ่ขึ้น หน้าอกที่อวบอิ่มขึ้นแล้ว นอกนั้นพรีมยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ที่ผมบอกว่าพรีมยังเหมือนเดิมทั้ง ๆ ที่จำร่างกายของเธอได้ราง ๆ เป็นเพราะว่าผมจำสัมผัสของผิวกายพรีมได้ขึ้นใจ มันเหมือนเดิม ไม่ได้หยาบกร้านขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว

และใช่ครับ ตอนนี้ผมสัมผัสพรีมอยู่

ผมลูบหน้าท้อง ลูบสีข้าง ลูบไหล่และแขนของพรีมอย่างเพลินมือ ผิวของพรีมนุ่มเหมือนผิวเด็ก ให้จับทั้งวันก็คงไม่เบื่อ แต่ตอนนี้ผมมีเวลาจำกัด ทำให้จำใจต้องหยุดสิ่งที่ทำลงก่อนเพื่อสัมผัสส่วนอื่นของเธอบ้าง

“เจ็บหรือเปล่า” ผมสังเกตได้ว่าพรีมเผลอกลั้นหายใจตอนที่ผมวางมือทั้งสองข้างลงบนหน้าอกคู่นั่น เคยอ่านมาว่าหน้าอกคนท้องจะมีอาการคัดตึงและเจ็บ เลยกลัวว่าจะทำให้เธอเจ็บปวดเอาได้

“ไม่เจ็บ แต่อย่าจับแรงมากนะ”

“อื้อ” ผมตอบก่อนก้มลงไปหาส่วนปลายที่หดตัวรอท่า ผมไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าอีกแล้ว เพราะผมครอบครองสิ่งนั้นด้วยโพรงปากอุ่นของตัวเองทันที

“อ๊า คริส” เสียงร้องครางเพราะรู้สึกดีของพรีม และชื่อของผมที่ดังออกมาตามหลังทำให้ผมฮึกเหิม ตั้งหน้าตั้งตาปรนเปรอจนเธอต้องแอ่นตัวขึ้นเพราะความเสียวซ่าน และนั่นทำให้ผมได้ครอบครองเธอเต็มปากเต็มคำกว่าเดิม

จุ๊บ

ผมเปลี่ยนจากการดูดดุนเป็นการใช้ลิ้นตวัดเลียถี่ ๆ แทน มันไม่ทำให้พรีมเจ็บและยิ่งทำให้พรีมเสียวมากขึ้น ผมทำแบบเดียวกันทั้งสองข้างสลับไปมาไม่ให้ข้างใดข้างหนึ่งต้องน้อยใจ พรีมส่งเสียงครางดังกว่าเดิม พร้อมกับจิกเล็บลงบนไหล่ของผมเพื่อหาที่ระบาย

ระหว่างนั้นผมก็ใช้มือข้างที่ว่างส่งไปสำรวจที่ที่เร้นลับกว่า พรีมกำลังเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสของผมจึงยอมแยกขาออกกว้างแต่โดยดี ผมรีบแทรกตัวเข้าไปกันไม่ให้เธอหุบขาได้อีก ก่อนจะส่งมือเข้าไปสำรวจหน้าถ้ำน้อยที่ยังถูกปิดบังจากผ้าสีขาวบาง ๆ

“คริส”