ตกหลุมรัก - 03

ถ้าถามว่าทำไมผมถึงมายืนยิ้มอยู่ตรงหน้าของส้มหวานได้ บังเอิญ ไม่ใช่ครับ พรหมลิขิต ยิ่งไม่ใช่ครับ บุพเพสันนิวาส ไม่ใช่ครับออเจ้า

เพราะผมมายืนดัดรอส้มหวานตั้งแต่ผมขับรถกลับมาจากคอนโดไอ้ฟิวเวอร์ ผมมายืนส่องดูเธอที่ข้างๆเสาไฟฟ้า

ไม่ต้องถามนะครับว่ามีคนมองผมไหม มองผมกันเพียบ แต่ผมไม่สนใจเพราะเป้าหมายของผมอยู่ในร้าน 'ไม่ออกมาซักทีรอนานแล้วนะ'

ไม่นานผมก็เห็นพวกพนักงานเดินออกจากร้านเตรียมตัวกลับบ้านกัน และอีกสักพักพวกส้มหวานก็เดินออกมาจากร้าน

และแยกย้ายกลับกัน ผมเห็นส้มหวานเดินตรงมาทางที่ผมยืนอยู่ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น แต่เธอกับไม่สนใจที่จะมองมาที่ผมเลย

ขนาดผมเดินตามเธอมาเรื่อยๆจนเธอเดินตรงไปที่ลิฟท์และพอลิฟท์เปิดเธอก็เดินเข้าไปข้างใน ผมจึงแกล้งตะโกนบอกให้เธอรอด้วย

และรีบวิ่งเข้ามาในลิฟท์และเธอก็กดปิดและกดชั้นที่เธอจะขึ้น คือคุณเธอจะไม่สนใจสิ่งรอบข้างเลยหรือไงว่ะ

"ไง!!" ผมจึงต้องเป็นคนทักส้มหวานเพื่อให้เธอรู้ว่า เธอไม่ได้ยืนอยู่ในลิฟท์คนเดียว พอเธอหันมามองหน้าผม ยังน้อยผมก็เรียกร้องสนใจได้

"อื้ม" พอส้มหวานเธอทักผม เธอคงคิดว่าผมเป็นแฟนกับน้องสาวของเธอ ผมไปเป็นแฟนกับน้องเธอได้ไงเพราะผมไม่รู้จักเธอ

ผมก็ยังงงอยู่เลยว่าเธอรู้จักชื่อของผมได้ไง แต่ช่างเถอะถึงอย่างไรเธอก็พาผมมาเจอกับรักแรกของผม

ผมก็พยายามอธิบายเรื่องผมกับน้องสาวของเธอให้เข้าใจ และก็บอกเจตนาที่ผมมาดัดเจอเธอว่า พอส้มหวานได้ยินถึงกับช็อคเลยหรอว่ะ

"ถ้ามึงง่วงนอนก็กลับบ้านไปนอนไป" เสียงส้มหวานพูดและหันกลับไปสนใจข้างหน้าต่อ อะไรว่ะ แค่ผมอยากเป็นผัวเธอ

"ผมพูดจริงนะ อยากเป็นผัวเธอจริงๆ!!" ผมพยายามย้ำเพื่อเธอจะเข้าใจผม ทำไมเธอต้องหาว่าผมละเมอเพ้อเจ้อ​ด้วยว่ะ

"ตื่นยังว่ะ!!" เสียงส้มหวานพูดขึ้นโดยไม่ได้หันกลับมามองผมเลย คำพูดคำจาของเธอมันน่าตบด้วยปากกระซากด้วยลิ้นจริงๆ

"สงสัยยังไม่ตื่นเต็มที่ มอนิ่งคิส​ผมหน่อยเพื่อตาจะสว่าง" ผมเดินไปยืนซ้อนหลัง​ส้มหวานและก้มลงกระซิบข้างหูของเธอ

"ทำเหี้ยอะไรของมึงว่ะ ไอ้บ้า!!!" เสียงร้องตกใจและโวยวายของส้มหวานและขยับหัวออกจากหน้าของผมทันที

ผมยกยิ้มเดินข้างไปใกล้นิดนึงและอยู่ๆประตูลิฟท์ก็เปิดออกพอดี เธอจึงหันไปมองและเดินออกไปจากลิฟท์ผมก็เดินตามออกมา

ส้มหวานเดินออกจากลิฟท์และเดินตรงไปที่ห้องๆหนึ่งน่าจะเป็นห้องของเธอ ผมก็เดินตามเธอมาเรื่อยจึง ส้มหวานหันกลับมามองผม

"มึงจะเดินตามกูมาทำไม!!??"

"ไม่ได้เดินตามซะหน่อย" ผมก็ตอบแบบลอยหน้าลอยตา และเดินตามส้มหวานมาถึงห้องของเธอ และเธอก็หันมามองผมอีกรอบ

"ไหนบอกว่าไม่ได้ตามกูไง!!??"

"ไม่ได้ตามแค่จะมาส่งเฉยๆครับ" ผมตอบและยิ้มหวานส่งไปให้ส้มหวาน เธอก็มองหน้าผมและถอนหายใจออกมาก่อนจะออกปากไล่

ฉันที่ยืนมองคาเรนนั้นที่เดินตามฉันมาถึงหน้าห้อง พอเธอถามเขาเขาก็ตอบแบบลอยหน้าลอยตา แบบไม่ได้สนใจคำพูดฉันเลย

"กลับไปได้แล้วมึงอ่ะ!!" ฉันออกปากไล่นายคาเรนนั้นแต่เขากลับทำหน้ามึนๆงงๆส่งมาให้ คือมึงไม่เข้าใจสิ่งที่กูพูดเลยใช่ไหมว่ะ

"กูบอกว่าไซ้หัวไปซะ!!!" ฉันบอกเขาไปอีกรอบและชี้นิ้วไปที่ลิฟท์ เขาก็มองตามนิ้วที่ชี้และหันกลับมามองฉันอย่างสงสัย

โอ้ย!!! กูจะบ้าตาย นี้กูคุยกับคนบ้าใช่ไหม!!??

"ไม่ไปได้ไหม?? รู้สึกอยากกินห้องน้ำ" เสียงนายคาเรนพูดและส่งสายตาออดอ้อนมาให้ เธอก็มองหน้าเขา อะไรว่ะ!! อยากกินห้องน้ำ

"อะไร!!! จะกินขี้ในห้องน้ำหรอ!!??" ฉันถามนายคาเรนนั้นอยากไม่เข้าใจ กินอะไรว่ะในห้องน้ำ ทำไมไม่กินที่บ้านหรือห้องตัวเองว่ะ

"บ้าหรอ!! ใครจะไปอยากกินขี้ในห้องน้ำครับ กินส้มหวานได้ไหม" เสียงเขารีบตอบปฏิเสธและยังมีน่ามาพูดจาโรคจิตกับฉันอีก

"กินส้นตีนกูไหม หวานเหมือนกัน" ฉันบอกและยืนกอดอกมองเขาอย่างโมโห แล้วนี้เขาจะมายืนคุยกับเธอตรงนี้หรือไง

"ใจร้ายจริง แต่เค้าก็ชอบเธอนะ" เขาพูดเสียงเศร้าทำหน้าเสียใจกับคำพูดของฉัน แต่พอซักพักเขาก็หยอกฉันและยิ้มหวานมาให้

มึงบ้าใช่ไหม!! ทำหน้าเศร้าเสียใจแปบเดี๋ยว ทำหน้าดีใจอีกแล้ว มึงจะเอาซะอารมณ์เถอะ

"ไปหยอกไกลๆตีนกู ไป!!!" ฉันเริ่มจะปวดหัวกับเขาจึงไล่เขาให้ไปไกลๆ แต่คิดหรอว่าเขาจะไป ไม่ไปและยังทำหน้ามึนอีก

"ไปไม่ได้ ยังไม่ได้กินเลย ขอเข้าไปหน่อยนะครับ" เสียงออดอ้อนของนายคาเรนดังขึ้นและทำหน้าตาน่าเศร้าส่งมาให้ฉัน

ถ้าไม่ให้มันเข้า กูคงต้องยืนคุยกับมันตรงนี้ยังเช้าแน่ ไล่ก็ไม่ไป ด่าก็ไม่สะท้อน

ฉันจ้องมองหน้าเขาก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเซ็ง และหันกลับไปเปิดประตูห้องเพื่อจะเปิดเข้าไปข้างใน

"ไปล่ะ !! พรุ่งนี้จะมาใหม่" เสียงเขาพูดขึ้นและเดินออกไปจากตรงที่ฉันยืน เขาเดินกลับตรงไปที่ลิฟท์

และกดปุ่มเรียกไม่นานประตูลิฟท์ก็เปิดออก เขาก็เดินเข้าไปข้างในและยังมีหน้ามาโบกมือบายๆฉันอีก

ฉันนี้ได้แต่ยืนดูเขาเดินตรงไปที่ลิฟท์จนประตูลิฟท์ปิด คือมึงต้องการอะไรจากกูว่ะ เธอจึงหันกลับมาที่ประตูห้องและเปิดเข้าไปข้างใน

และเดินเข้ามาข้างในห้องวางของลงบนโต๊ะฉันเดินเข้าไปที่ห้องนอนเพื่อจะอาบน้ำ และเตรียมตัวนอน

เธอจึงเดินตรงไปหยิบผ้าขนหนู ก่อนเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำ ไม่นานฉันก็อาบน้ำเสร็จและเดินออกมา

ฉันเดินพันผ้าขนหนูผืนเล็กรอบอก เดินออกจากห้องน้ำตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อสายเดี่ยวและกางเกงวอร์ดขาสั้นมาใส่