ตอนที่ 12 รนหาที่ตาย

“ฆ่ามันเลย เอาให้ตาย...” ฟู่เหว่ยที่ถูกเฉินผิงตบกระเด็นยกมือขึ้นกุมหน้า พลางร้องคำรามอย่างเหี้ยมโหด! เซียวเหล่ยที่อยู่บนเวทียกมุมปากขึ้นแสดงรอยยิ้มที่เลือดเย็น! ทุกคนต่างมองเฉินผิงอย่างขบขัน ไม่มีใครสงสารหรือยื่นมือเข้ามาช่วยเขาเลย! ใบหน้าของเฉินผิงที่กำลังถูกคนนับสิบรุมล้อมได้เผยรอยยิ้มเย้ยหยันขึ้น เขายกเท้ามาด้านหน้าและกระทืบลงไปทันทีตูม...แรงกระทืบหนักหน่วงราวพสุธากัมปนาท สะเทือนเลือนลั่นไปทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยง เสียงร้องของพวกลิ่วล้อทั้งสิบกว่าคนดังขึ้น จากนั้นต่างก็กระเด็นลอยไปคนละทิศละทาง โต๊ะเก้าอี้โดยรอบถูกกระแทกจนแตกกระจัดกระจาย สภาพในงานตอนนี้เละเทะไปหมด! เวลานี้ แขกเหรื่อในงานต่างตกตะลึง! เมื่อชายหัวล้านเห็นลูกน้องนอนเรียงรายอยู่บนพื้น ความรู้สึกเย็นวาบขึ้นผุดไล่ขึ้นมาจากเท้า! ที่ข้างเวทีเวลานี้ ชายวัยกลางคนแต่งตัวภูมิฐานผู้หนึ่งได้ขมวดคิ้วแน่นแล้ว เขาผู้นี้ก็คือเซียวเหยียน ผู้นำแห่งตระกูลเซียว ซึ่งก็คือบิดาของเซียวเหล่ย วันนี้เป็นวันมงคลของบุตรชาย แน่นอนว่า เขาจะต้องอยู่ด้วย! เหตุการณ์เมื่อสักครู่ที่เฉินผิงจัดการกับลิ่วล้อทั้งสิบกว่านาย ได้ตกอยู่ในสายตาของเซียวเหยียนแล้ว เขาเองก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่ง จึงดูออกว่าฝีมือของเฉินผิงนั้นไม่ธรรมดา เซียวเหล่ยบนเวทีขมวดคิ้วขึ้นเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ “บัดซบ ไม่ได้เรื่องทั้งนั้น” สิ้นเสียงคำราม เซียวเหล่ยก้าวลงจากเวที “ที่รักคะ...” เกิ่งซานซานรีบวิ่งตามลงไปด้วย “เหล่ยเอ๋อร์ อย่าหุนหันพลันแล่น...” เวลานี้ เซียวเหยียนที่นั่งเงียบอยู่ข้างเวทีมาโดยตลอดก็รีบวิ่งเข้าไป เขากลัวว่าลูกชายจะเสียเปรียบ “เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น...” พนักงานรักษาความปลอดภัยของโรงแรมนับสิบถือไม้กระบองเข้ามา โรงแรมฟู่เหาดำเนินกิจการมาห้าหกปีแล้ว ยังไม่เคยเห็นใครกล้าก่อเรื่องวุ่นวายที่นี่ โรงแรมฟู่เหาแห่งนี้เป็นทรัพย์สินของตระกูลซู ซึ่งอภิมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ในหงเฉิงเชียวนะ ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นงานแต่งงานของคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเซียว ว่ากันถึงความแข็งแกร่งของตระกูลเซียวก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลซูเท่าใดนัก ในช่วงเวลาสำคัญนี้ ใครกันที่กล้ามาก่อเรื่องวุ่นวายที่นี่ เบื่อชีวิตแล้วหรืออย่างไรกัน ………… ณ ห้องวีไอพีชั้นสาม ซูเหวินจงขมวดคิ้วขึ้นหลังจากได้ยินเสียงโครมครามที่ชั้นล่าง ผู้จัดการโรงแรมรีบร้อนเข้ามาพร้อมด้วยใบหน้าชุ่มเหงื่อ “ข้างล่างเกิดอะไรขึ้น” ซูเหวินจงถามอย่างหงุดหงิด “ประธานซูครับ มีคนมาก่อความวุ่นวายในงานแต่งงานของตระกูลเซียวครับ ทั้งทำร้ายคน แล้วยังทำลายข้าวของด้วยครับ” ผู้จัดการโรงแรมรีบรายงาน “มีคนกล้ามาหาเรื่องที่นี่หรือ” ซูเหวินจงสีหน้าขุ่นเคือง “มัวทำอะไรอยู่ ไม่ได้เรื่องเลย รีบส่งรปภ. เข้าไป อย่าให้กระทบชื่อเสียงของโรงแรมเด็ดขาด!” “ส่งไปแล้วครับ!” ผู้จัดการโรงแรมตอบ “งั้นยังไม่รีบไปจัดการอีก จะรอให้โมโหหรือไง” เสียงดังของซูเหวินจงทำให้ผู้จัดการตกใจรีบเผ่นแน่บออกไปทันที “พ่อคะ สุขภาพของพ่อยังไม่ดี อย่าโมโหสิคะ เดี๋ยวหนูจะลงไปดูเอง” ซูอวี่ฉีพูดปลอบซูเหวินจง แล้วเดินออกจากห้องวีไอพีไป! เวลานี้ หลายๆ เรื่องของตระกูลซู ซูอวี่ฉีเป็นคนจัดการ อย่างไรเสีย ซูเหวินจงก็มีลูกสาวเพียงคนเดียว และสุขภาพของเขาในตอนนี้ก็ไม่สู้ดีนัก ดังนั้น ภาระทั้งหลายทั้งมวลจึงตกอยู่บนบ่าของซูอวี่ฉี ………… ที่ห้องจัดเลี้ยงงานมงคลสมรสที่ชั้นสอง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสิบกว่านายเข้าล้อมเฉินผิงไว้ ผู้จัดการโรงแรมรีบวิ่งเข้ามาและพูดกับเซียวเหยียนอย่างนอบน้อม “ประธานเซียว ต้องขอประทานอภัยเป็นอย่างสูงครับ คาดไม่ถึงว่าจะมีคนไม่กลัวตายกล้าเข้ามาก่อความวุ่นวายในงานแต่งงานของตระกูลเซียว ตอนนี้ผมจะขับไล่ผู้ก่อกวนออกไปให้เร็วที่สุดครับ...” เมื่อพูดจบ ก็หันไปออกคำสั่งกับพนักงานรักษาความปลอดภัยทั้งสิบกว่านาย “พวกแกยืนงงอะไรกันอยู่ รีบเอาไอ้หนุ่มที่มาก่อกวนนี่ออกไปซะ” “เดี๋ยว!” ขณะที่พนักงานรักษาความปลอดภัยกำลังจะขยับ เซียวเหยียนก็เอ่ยขึ้น “มาก่อกวนในงานแต่งของลูกชายฉัน และทำให้บรรดาแขกเหรื่อตกใจ จะปล่อยมันออกไปแบบนี้ได้ยังไงกัน เช่นนั้นแล้ว ตระกูลเซียวจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แม้วันนี้ไม่เอาชีวิตมัน อย่างน้อยก็ต้องทิ้งขาและแขนของมันไว้ที่นี่” “คือ...” ผู้จัดการโรงแรมรู้สึกลำบากใจแล้ว ถ้าหากตัดแขนขากันขึ้นมาจริงๆ แล้วทำให้เขาเจ็บแค้น อีกหน่อยหากเขามาหาเรื่องโรงแรม จะทำอย่างไร เซียวเหยียนมองออกว่าผู้จัดการกำลังคิดอะไร เขายิ้มเยาะ “เรื่องนี้ตระกูลเซียวจะจัดการเอง พวกแกไสหัวออกไปได้แล้ว” “ได้ครับ ได้ๆ พวกเราจะรีบไปเดี๋ยวนี้” เมื่อไม่ต้องรับผิดชอบอะไร ผู้จัดการโรงแรมรีบพยักหน้าด้วยความยินดี “พ่อ ผมไม่เอาแขนขามัน ผมจะเอาชีวิตมัน กล้ามาก่อกวนงานแต่งของผม ผมต้องการให้มันตาย...” เซียวเหล่ยพูดจบก็มองเฉินผิงด้วยสายตาโกรธแค้น “เฉินผิง วันนี้ฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้ ฉันจะให้แกได้รู้ว่า คนที่ทำให้ฉันโกรธจะมีจุดจบยังไง” “ฉันก็บอกไปแล้วไง ถ้าให้ฉันมาร่วมงานแต่งงานแล้วละก็ งานแต่งของพวกนายจะไม่มีทางลุล่วงอย่างแน่นอน นายไม่เชื่อเอง ตอนนี้ยอมเชื่อหรือยังล่ะ” เฉินผิงมองเซียวเหล่ย และยิ้มออกมาอย่างไม่เกรงกลัวเลยสักนิด “เชื่อบ้านแกสิ...” เซียวเหล่ยชูกำปั้นพุ่งไปที่เฉินผิงอย่างดุดัน!ตูมมม