บทที่ 116

เมื่อซูหว่านคิดถึงสิ่งเหล่านี้ ทันใดนั้นตาของเธอก็เต็มไปด้วยน้ำตา

เธอกลัวว่ากู้จิ่งเซินเห็น จึงรีบก้มหัวลง รับนมรังนกที่เขาส่งมา ดื่มทีละช้อนเล็ก ๆ

กู้จิ่งเซินมองท่าทางกินของเธอ ใบหน้าที่สะอาดและใส อดยิ้มไม่ได้

ครั้งนี้เธอไม่เพียงแต่ไม่ปฏิเสธเขา แต่ยังดื่มของที่ตัวเองส่งมาอย่างเชื่อฟัง แสดงว่าจริง ๆ แล้วเธอไม่ได้เกลียดเขาขนาดนั้นใช่ไหม?

เขามองเธออย่างเงียบ ๆ ดวงตาของเขาไม่เคยละสายตา เหมือนกําลังมองคนที่คุณรัก มองดูและค่อย ๆ หลงใหล

จนกระทั่งเธอดื่มหมดทีละเล็กทีละน้อย เขาจึงละสายตาไปอย่างไม่ลดละ หยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาเช็ดมุมปากให้เธอ

ต่อให้แสงไฟมืดแค่ไหน แต่ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เห็นความรู้สึกลึกซึ้งของประธานของพวกเขา

ตอนแรกคิดว่าคุณซูเป็นแค่เพื่อนสาว ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ประธานของพวกเขาชอบ

ผู้บริหารบางคนเห็นเหตุการณ์ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายแบบเงียบ ๆ

กู้จิ่งเซินเช็ดมุมปากให้ตัวเอง ซูหว่านรู้สึกไม่สบายเล็กน้อย

เธออยากผลักเขาออก แต่ก็รู้สึกว่าดวงตาหลายคู่ที่มองและปฏิเสธเขาจะทําให้เขาอับอายและก็ทนได้

กู้จิ่งเซินเห็นเธอยังไม่ปฏิเสธตัวเอง รอยยิ้มในตาก็ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

หลังจากเขาเช็ดมุมปากให้เธอแล้ว เขาก็ก้มหน้าลงและถามซูหว่านว่า "คุณซู คุณเคยเห็นพี่ชายของผมมาก่อนไหม?"

เขารู้สึกว่าซูหว่านต่อต้านตัวเองขนาดนี้ ต้องเกี่ยวข้องกับพี่ชายคนโตของเขาแน่ ๆ เขาต้องถามให้ชัดเจนถึงจะแก้ไขอคติของซูหว่านที่มีต่อตัวเองได้

ซูหว่านบิดคิ้ว "เธอมีพี่ชายเหรอ?"

กู้จิ่งเซินพยักหน้า "มี เขาชื่อกู้เจ๋อเฉิน เป็นประธานคนก่อนของตระกูลกู้ คุณไม่รู้จักเขาเหรอ"

ซูหว่านส่ายหัว เธอไม่เคยติดตามข่าวที่เกี่ยวข้องกับตระกูลกู้ จะรู้กู้เจ๋อเฉินได้อย่างไร?

คิ้วหนาของกู้จิ่งเซิน ค่อย ๆ ขมวดขึ้น