บทที่ 131

ซูชิงมองไปที่จี้ซือหานที่วางท่าแน่ว่าจะประสบความสำเร็จ สามารถเห็นได้ชัดว่าความปรารถนาในการครอบครองมาจากดวงตาของเขานั้นบ้าแค่ไหน

เดิมทีเขายังอยากแนะนําให้จี้ซือหานคืนคุณซูคืนให้กู้จิ่งเซิน แต่เมื่อเห็นหน้าตาของเขา เขาก็ปิดปากด้วยความเข้าใจ

ประธานของเขาคงยังไม่สามารถวางคุณซูได้ จึงจะแข่งขันกับกู้จิ่งเซินได้

เพียงแต่ว่าประธานความคิดนี้ไม่ได้เปิดเผยออกมา เขาก็ยากที่จะพูดออกได้

เขาตอบด้วยความเคารพว่า "ครับ" ก็ไปหาทางปิดกั้นข่าวทั้งหมดแล้ว

แม้ว่าคนในวิลล่าจะเป็นคนสนิทของประธาน แต่ก็ไม่สามารถวางวิธีการของคุณผู้หญิงในบ้านเก่าได้

ซูชิงรู้สึกว่าในเวลานี้ ควรขจัดอุปสรรคทั้งหมดให้กับประธานแทนที่จะแนะนําให้เขาวางคุณซูลง

เรื่องห้องหนังสือ ซูหว่านไม่รู้ เห็นลุงโจวส่งกระเป๋าตัวเองเข้ามา รีบพยุงตัวลงนั่ง

"คุณซู กระเป๋าคุณครับ"

ซูหว่านรับกระเป๋าที่ลุงโจวส่งมาด้วยมือทั้งสองข้าง และกล่าวว่า "ขอบคุณค่ะ"

ลุงโจวยิ้มอย่างใจดี "คุณชายคนที่สองช่วยหามาให้ อยากขอบคุณก็ขอบคุณเขาเถอะ"

ซูหว่านเห็บมุมปากล่าง สุภาพ ยิ้มกลับ แต่ไม่ยอมรับคําพูดของเขา

ลุงโจวไม่สะดวกที่จะอยู่ในห้องนาน กําชับพร้อมประโยคว่า "พักผ่อนให้ดี ๆนะ" ก็หันหลังเดินออกไป

หลังจากลุงโจวจากไป ซูหว่านจึงเปิดกระเป๋าและหยิบโทรศัพท์ออกมาจากข้างในมาดู

เมื่อกี้ ซานซานโทรหาเธอเป็นหลายครั้ง

ซูหว่านตกใจและรีบตอบไป

มีเสียงดังขึ้นเพียงเสียงเดียว ซานซานก็ติดต่อกัน

"หว่านหว่าน เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ซ่งซือเยว่อยู่หน้าบ้านเราทำไม?"

ไม่รอซูหว่านพูด ปลายนั้นก็มีเสียงประหลาดใจของซานซานมา

"เขาไม่น่าจะผ่านไปห้าปีแล้ว ยังต้องมาแก้แค้นคุณอีกใช่ไหม?"

ซูหว่านไม่ได้คิดว่ากู้จิ่งเซินจะหามาได้

"ซานซาน เขาไม่ได้มาแก้แค้นฉันนะ"