บทที่ 133

คําพูดของซานซาน สําหรับกู้จิ่งเซินแล้ว เป็นการโจมตีที่ร้ายแรง

"ทุกครั้ง?"

เขายกดวงตาสีแดงเลือดขึ้นด้วยความไม่เชื่อและค่อยๆ มองไปที่ซานซาน

"ห้าปีที่ผ่านมา เธออยู่กับจี้ซือหานมาตลอดเหรอ？"

"อืม"

ประโยคเบา ๆ ของซานซาน'อืม' เกือบจะเอาชีวิตของกู้จิ่งเซินไปครึ่ง

เขาคิดว่าเธอเคยขายตัวแค่ครั้งเดียว แต่ไม่คิดว่าเธอจะอยู่กับผู้ชายคนนั้นมาห้าปี

ไม่น่าแปลกใจที่จี้ซือหานมองดวงตาของซูหว่านเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะครอบครอง ที่แท้พวกเขาอยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้แล้ว

แล้วเขาจะทำยังไงดี เขาชอบเธอมา 15 ปี

ความรักที่ลึกซึ้งตั้งแต่เริ่มรักจนถึงก่อนความทรงจําเสื่อม เกือบสลักเข้าไปในกระดูก

เขารักเธอมาก รักจนยอมถูกรถชนตาย ดีกว่าเธอมอบหมายให้ผู้ชายคนอื่นมาช่วยเขา

เขารับไม่ได้ถ้าคิดว่าซูหว่านนอนอยู่ใต้ชายอื่น

ดังนั้นเมื่อเขารู้ว่าเธอขายตัวเพื่อช่วยตัวเอง เขาถึงกล่าวโทษเธออย่างบ้าคลั่งเหมือนคนบ้า

เขาทนไม่ได้ แม้แต่ครั้งเดียวก็ทนไม่ได้ นับประสาอะไรกับห้าปีเต็ม...

หว่านหว่านของเขา หว่านหว่านที่อดใจไม่ได้ที่จะสัมผัส คาดไม่ถึงว่าจะอยู่กับจี้ซือหานเป็นเวลาห้าปี

หัวใจของเขาเต้นแรงเหมือนกล้ามเนื้อกระตุก แขนขาและกระดูกของเขาปวดไปหมด การมองเห็นของเขาเกือบจะมืดลง และเขาก็หมดสติไปในทันใด

เมื่อมองกู้จิ่งเซินที่ล้มลงต่อหน้าต่อตาอย่างกะทันหัน ซานซานก็ตกใจ จึงรีบเรียก รปภ.มาช่วยนำส่งโรงพยาบาล

หลังจากจัดการกู้จิ่งเซินเรียบร้อยออกจากโรงพยาบาล ท้องฟ้าก็มืดแล้ว ซานซานถอนหายใจอย่างไม่เต็มใจ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาส่งข้อความถึงซูหว่าน

[หว่านหว่าน คุณมาพบซ่งซือเยว่ที่โรงพยาบาลเร็ว ๆ นี้ดีกว่า เขาดูเหมือนจะมีเรื่องสําคัญมากที่จะพูดกับคุณค่ะ]

ซูหว่านเห็นข้อความนี้และหายใจเข้าลึก ๆ เกิดอะไรขึ้นกับกู้จิ่งเซินที่รีบหาเธอ?