บทที่ 167

ส่วนจะลึกไปถึงไหนนั้น อลันไม่ได้บอก ซูหว่านก็ไม่ได้ถาม

ทั้งสองเงียบไปครู่หนึ่ง อลันเปิดลิ้นชักออก หยิบยาที่มาใหม่สองสามกล่องออกมาส่งให้ซูหว่าน"อย่าลืมกินตรงเวลานะ"

ซูหว่านพูดขอบคุณ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโอนเงินให้อลัน "คุณหมอโจว เท่าไหร่ ฉันจะโอนให้คุณค่ะ"

อลันกลับโบกมือว่า "ไม่จําเป็น แต่ยาไม่กี่กล่อง สําหรับฉันไม่มีอะไร แต่เป็นคุณ เหมือนขาดเงินมาก"

ซูหว่านส่ายหัว "ฉันเป็นคนที่กําลังจะตายแล้ว ยังขาดเงินอะไรอีก ก็คืออยากเก็บเงินให้พี่สาวคนหนึ่งของฉันมากขึ้นค่ะ"

อลันเข้าใจแล้วและพยักหน้า เหมือนจําอะไรได้ หยิบนามบัตรใบหนึ่งออกมาส่งให้ซูหว่าน

"นี่เป็นแพทย์โรคหัวใจที่มีชื่อเสียงของอเมริกา ประธานจี้เชิญเขามาหาหัวใจที่ตรงกับคุณค่ะ"

ซูหว่านรับนามบัตรใบนั้น หัวใจหยุดสั่นไม่ได้ ทําให้เธอเจ็บปวดไปทั้งตัว

เธอไม่ได้คาดหวังว่าจี้ซือหานพูดจริงทําจริง ๆ และกําลังมองหาหัวใจที่เหมาะสมให้เธอจริง ๆ

"ก่อนหน้านี้น่าจะประธานจี้ติดต่อคุณหมอจอร์จโดยตรงเสมอ แต่ทันใดนั้นเขากลับให้ฉันไปติดต่อคุณหมอจอร์จ และบอกว่าต่อไปไม่ต้องรายงานเรื่องของคุณให้เขาทราบ ระหว่างพวกคุณมีความขัดแย้งอะไรกันเหรอ"

ซูหว่านมีสีหน้าซีดจางเล็กน้อยและเขากำลังมองหาหัวใจให้เธอ แต่เธอพูดกับเขาอย่างรุนแรงและผลักเขาออกไปอย่างหนัก

เธอรู้สึกได้ว่าตัวเองเจ็บปวดจนหายใจไม่ออก กัดฟันสู้สุดชีวิต จึงไม่เปิดเผยความผิดปกติใด ๆ ต่อหน้าอลัน

อลันเห็นเธอเงียบนึกว่าเธอไม่อยากพูดและก็ไม่ได้ถาม กลับเปิดปากขอคําแนะนําจากเธอ

"ฉันมาถามคุณเป็นหลักว่า อยากให้ฉันติดต่อคุณหมอจอร์จไหม"

"ถ้าติดต่อได้ ฉันจะส่งอาการป่วยระยะสุดท้ายทั้งหมดให้เขา เพื่อที่เขาจะได้ค้นหาหัวใจที่ไปอย่างแม่นยําค่ะ"

หลังจากซูหว่านบังคับให้ตัวเองตั้งสติได้ เธอก็ส่ายหัวให้อลัน

"ไม่ต้องแล้ว สถานการณ์ตอนนี้ฉันรอไม่ไหวแล้ว ไม่จําเป็นต้องสิ้นเปลืองทรัพยากรทางการแพทย์เพื่อฉันค่ะ"