บทที่ 177

ใบหน้าที่หล่อของจี้เหลียงชวนมืดลง"คุณหมายความว่าอะไร"

ซานซานจ้องมองเขาและไม่ได้ตอบเขาหันหลังและวิ่งไป

เมื่อจี้เหลียงชวนตอบสนอง คนก็วิ่งหนีไม่มีเงาแล้ว

จี้เหลียงชวนโกรธจนหน้าเขียวและเตะบนรถหรู

อยากระบายความโกรธด้วยสิ่งนี้ ใครจะไปรู้ว่าเตะไปที่แผ่นเหล็กและนิ้วเท้าแตก

จี้เหลียงชวนที่โชคร้าย ถูกหามเข้าห้องฉุกเฉินด้วยความช่วยเหลือของแพทย์และผู้ช่วย

ได้ยินพยาบาลบอกว่าซูหว่านตื่นแล้ว อลันก็รีบหอบหูฟังและรีบมาที่ห้องวีไอพีทันที

เธอขึ้นไปตรวจสอบสภาพร่างกายของซูหว่านและพบว่าไม่มีร่องรอยของการติดเชื้อที่ท้ายทอย อลันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"คุณซู ชิ้นส่วนด้านหลังศีรษะได้รับการผ่าตัดแล้ว ต่อมาแค่สังเกตว่าติดเชื้อหรือไม่ ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร แต่..."

อลันหยุดไปครู่หนึ่ง มองซูหว่านด้วยความเสียใจเล็กน้อย "หัวใจล้มเหลวของคุณเร็วขึ้นเรื่อย ๆ กลัวว่าจะอยู่ได้ไม่นานแล้วค่ะ"

ซูหว่านรู้สภาพร่างกายของตัวเองมานานแล้ว และไม่สนใจว่า "จะยัง... อยู่ได้นานแค่ไหน"

อลันสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาวขนาดใหญ่ ก้มศีรษะลงมองใบหน้าเล็ก ๆ ที่ซีดเซียวของเธอ พูดเงียบ ๆ ว่า "ประมาณหนึ่งสัปดาห์"

ถ้าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บหนักขนาดนี้ เธอยังสามารถพึ่งพายาออกฤทธิ์พิเศษและอื่น ๆ กัดฟันต่อไปอีกสองเดือน

แต่ท้ายทอยถูกตะปูทะลุทะลุทะลุ ทําให้หัวใจล้มเหลวเร็วขึ้น อยู่ได้อีก 1 สัปดาห์ ล้วนเป็นปาฏิหาริย์ทางการแพทย์แล้ว

อลันนึกถึงภาพที่ซูหว่านตอกอยู่บนตะปูที่ท้ายทอย อดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเย็น ๆ

"คุณซู ใครกันแน่ที่เอาท้ายทอยไปตอกตะปูนะ"

จี้ซือหานส่งข้อความบอกเธอแค่ว่า เหลียนซิงหรู หนิงหว่านกับเขาลงมือกับซูหว่าน ให้เธอรีบไปช่วยคน

แต่ไม่ได้บอกเธอว่าอาการบาดเจ็บของซูหว่านเกิดจากใคร

เธอเดาว่าอาจเกิดจากการต่อสู้แบบกลุ่ม แต่เธอไม่เชื่อว่าจี้ซือหานจะเข้าร่วมการต่อสู้แบบกลุ่ม