บทที่ 189

กู้จิ่งเซินพาเธอกลับไปที่วิลล่า สถานที่ที่เธอเคยไปจะทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

พี่สะใภ้หลี่ตกใจมากเมื่อเห็นสามีของเธอถือโกศด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวา

แต่เมื่อเห็นหมอซูและบอดี้การ์ดแสดงความเสียใจด้วย เขาก็ค่อยๆ เข้าใจ

แม้เธอไม่รู้ว่าคนในโกศนั้นเป็นใคร แต่นั่นต้องเป็นญาติของคุณท่านแน่ๆ

"ท่านคะ ฉันจะเตรียมห้องไว้ทุกข์ค่ะ..."

กู้จิ่งเซินไม่ตอบสนอง แต่เมื่อพี่สะใภ้หลี่หันกลับมา เขาก็หยุดเธอ

"แกะสลักอนุสาวรีย์ให้เธอและเขียนชื่อของเธอไว้"

พี่สะใภ้หลี่ถามเขา"ท่านเธอชื่ออะไรนะ"

กู้จิ่งเซินมองลงไปที่โกศแล้วตอบอย่างเสน่หา"ภรรยาของผม ซูหว่าน"

พี่สะใภ้หลี่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ซูหว่าน? เป็นคุณซูที่เธอพบหรือเปล่า?

สาวน้อยคนนั้นที่สวยมากแต่อ่อนแอนิดหน่อย?

พี่สะใภ้หลี่ไม่กล้าถาม เธอตอบว่า 'ใช่' แล้วก็รีบไปเตรียมทันที

กู้จิ่งเซินวางโกศไว้บนโต๊ะแล้วหันไปมองซูเหยียน

"คุณกลับไปคุณไม่จำเป็นต้องไปกับผม"

ซูเหยียนต้องการปฏิเสธ แต่ถูกขัดจังหวะโดยกู้จิ่งเซิน"ผมอยากจะเงียบและอยู่กับเธอนะ"

ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้ เธอไม่มีหลุมศพด้วย เมื่อเขาอยู่กับเธออีกครั้งเขาจะฝังเธอด้วยมือของเขาเอง

เมื่อซูเหยียนเห็นเขาเช่นนี้ เขาไม่ได้บังคับให้เขาอยู่อีกต่อไป"ดูแลตัวเองดีๆ และติดต่อผมถ้าคุณต้องการอะไรนะ"

กู้จิ่งเซินพยักหน้าเบา ๆ ใบหน้าของเขาสงบ และซูเหยียนก็กล้า ที่จะจากไปอย่างสบายใจ

ก่อนออกเดินทาง เขาบอกให้บอดี้การ์ดเฝ้าดูเขาอย่างระมัดระวังอย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับเขา

หลังจากที่ซูเหยียนจากไป กู้จิ่งเซินก็หยิบผ้าสะอาดออกมาเช็ดโกศอย่างระมัดระวัง