บทที่ 66

จี้ซือหานได้ยินเสียงที่อ่อนโยนของเธอและใบหน้าก็จมลง

ซูหว่านเห็นเขาเปลี่ยนสีหน้า จู่ๆ ก็ไม่กล้าพูดอีก

เธอได้กลิ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ในรถนอกจากกลิ่นหอมอ่อน ๆ แล้ว ยังมีกลิ่นเหล้าอีกด้วย

ไม่แรงมาก แต่มั่นใจได้ว่าเขาดื่มเหล้า

ไม่แปลกใจเลยที่มาหาเธอเอง กลายเป็นว่าได้ดื่มเหล้า

ซูหว่านถอนหายใจ ดื่มเหล้าแล้วขับรถ ก็ไม่กลัวถูกจับ

เมื่อเธอคิดฟุ้งซ่าน จี้ซือหานก็บีบบุหรี่ในมือของเธอหักและเงยหน้ามองเธอ

"เมื่อคืนคุณนอนกับกู้จิ่งเซินเหรอ？"

เมื่อเขาถามคําพูดนี้ หางตาสีแดงเข้มที่เดิมเหลือแต่การดูถูกเหยียดหยาม

ซูหว่านจ้องตาเขาเพื่อเห็นอย่างอื่นในสายตาของเขา แต่น่าเสียดายที่ไม่มีอะไรเลย

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกตลกเล็กน้อย "ประธานจี้ คุณมาหาฉันและพาฉันมาที่นี่แบบนี้ แค่ถามคําถามแบบนี้เหรอ？"

จี้ซือหานจ้องมองใบหน้าของเธอและพูดอย่างเย็นชาว่า "ตอบผมสิ"

โดนคนเข้าใจผิดแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า เหนื่อยจริงๆนะ เหนื่อยจนไม่อยากพูด

เมื่อเห็นเธอเงียบ คิ้วหนาที่ดูดีของจี้ซือหาน ค่อย ๆ ล็อคแน่น

เขายกนิ้วที่เรียวยาวขึ้น บีบคางของเธอด้วยมือเดียว พูดอย่างเย็นชา "พูด!"

น้ำเสียง การเคลื่อนไหวของเขาหนักมาก มีความหมายว่าบีบบังคับ

ซูหว่านหายใจเข้าลึก ๆ กดดันความเจ็บปวดในใจและตอบจาง ๆ ว่า "ถ้าฉันบอกว่าไม่ได้นอน คุณจะเชื่อไหม?"

จี้ซือหานยิ้มเย็นชา "คุณพักที่ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของเขาหนึ่งคืนและออกมาในเย็นวันรุ่งขึ้น คุณคิดว่าผมจะเชื่อเหรอ?"

ซูหว่านอยากอธิบายแล้วกลืนกลับไปแล้วพูดว่า "ในเมื่อประธานจี้แน่ใจว่าฉันนอนกับเขาแล้ว ทําไมต้องถามเพิ่มด้วย?"

มือที่จี้ซือหานบีบคางเธอแรงขึ้นเรื่อย ๆ "นอนกันหรือเปล่า?"

ซูหว่านย่องตาลง พูดเบา ๆ ว่า "นอนกันแล้วค่ะ"

สีหน้าของเขาหายใจไม่ออก ดวงตาที่เร่าร้อนคู่หนึ่ง เต็มไปด้วยความหนาวเย็น

"ทําไมต้องนอนกับเขา?"

"เพราะเขาหล่อและรวย ตรงตามมาตรฐานที่ฉันแต่งงานกับคนรวยมากค่ะ"

จี้ซือหานหัวเราะเยาะ "ก่อนหน้านี้คุณก็พูดแบบนี้เหมือนกัน"

ซูหว่านไม่เข้าใจว่าคําพูดนี้หมายถึงอะไร ตกตะลึงถามประโยคหนึ่งว่า "อะไรนะ?"