บทที่ 75

ซูหว่านถามพนักงานต้อนรับแล้วก็ไปที่ห้องประธาน

กู้จิ่งเซินกําลังนวดหน้าผาก สีหน้าเหนื่อยล้า

ซูหว่านเคาะประตู "สวัสดีค่ะ ประธานกู้"

กู้จิ่งเซินเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่ง "คุณมาแล้วครับ"

ซูหว่านพยักหน้าและเดินไปหาเขาและถามว่า "ประธานกู้จะมีเรื่องอะไรที่ฉันต้องจัดการเสมอหรือ?"

ก่อนหน้านี้การต้อนรับหุ้นส่วนของกลุ่มบริษัทหนิงก็จัดให้อีกฝ่ายกินดื่มและสนุกสนานโดยตรง ต้อนรับอีกฝ่ายให้มีความสุขก็พอแล้ว

แต่กู้จิ่งเซินให้เธอเป็นผู้ช่วยส่วนตัว ซึ่งต้องถามอีกฝ่ายก่อนว่าต้องการให้เธอทําอะไร

กู้จิ่งเซินวางมือลูบขมับลง พูดอย่างอบอุ่นว่า "ไม่มีอะไรต้องจัด เวลาผมประชุม ช่วยผมฟองกาแฟก็พอแล้วครับ"

"ค่ะ"

ซูหว่านพูดจบก็จากไป กู้จิ่งเซินมองเข้าไปในเงาหลังของเธอและค่อย ๆ จมอยู่ในความคิด

เงาหลังของเธอ ก็ยังมีความรู้สึกคุ้นชิน เหมือนเคยเห็นที่ไหนอยู่หลายครั้ง

นึกไม่ออก ปวดหัว...

เขาส่ายหัวและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความถึงซูเหยียน

ซูเหยียนกําลังจัดสัมมนาและเห็นข่าวของเขา จึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์

"ทําไมคุณถึงปวดหัวอีกแล้ว จําอะไรได้หรือเปล่า?"

"เปล่า แค่เห็นใครสักคน รู้สึกคุ้นเคยมาก ปวดหัวจนไม่ไหว ครับ"

"เห็นใคร?"

กู้จิ่งเซินเห็นคําถามนี้ จู่ ๆ ก็ไม่อยากตอบ

เขามักจะรู้สึกว่าถ้าซูเหยียนรู้ว่าเขาปวดหัวเมื่อเห็นซูหว่าน ซูหว่านจะตกอยู่ในอันตราย

ความคิดนี้แค่แว๊บเดียวเขาก็ไม่ได้จริงจัง ตอบแบบสบาย ๆ ว่า "คนแปลกหน้า" ก็วางโทรศัพท์ไปประชุม

แม้ว่าสาขาตระกูลกู้ในเมืองเอจะไม่ใหญ่เท่ากับเมืองหลวง แต่ก็ยังครอบครองอาคารบนถนนตงฟาง

ในเวลานี้กู้จิ่งเซินได้จัดการประชุมผู้บริหารทั้งหมดและคนหลายสิบคนสวมชุดทํางานและถือแล็ปท็อปขึ้นไปชั้นบน