บทที่ 79

จี้เหลียงชวนไม่ได้ถามเขากับซูหว่านโดยตรง ส่วนใหญ่เป็นเพราะซูหว่านเป็นผู้หญิงที่พี่ชายคนที่สองเคยเลี้ยงมาและต้องไว้หน้าบ้าง

แต่ไม่อยากปล่อยกู้จิ่งเซินที่ไม่รักษาคำพูด เลยต้องอาศัยเรื่องของคุณเวินมาก่อเหตุ

กู้จิ่งเซินถูกจี้เหลียงชวนโจมตีและไม่โกรธ แต่ในสายตาของเขากลับระเบิดความหนาวเย็นออกมา "เรื่องการแต่งงานเป็นการตัดสินใจส่วนตัวของพ่อของผมโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผม ผมไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับน้องสาวของคุณและขอให้คุณชายเจ็ดอย่าจริงจังครับ"

คําพูดนี้อุดจนจี้เหลียงชวนหน้าขาว หน้าสวยดําลงทันที "คุณหมายความว่าจะหย่าแต่งงานแล้วหรือ?"

กู้จิ่งเซินยิ้มเบา ๆ "ไม่เคยหมั้น จะถอนตัวได้อย่างไร?"

ซึ่งก็คือเคยคุยกันเรื่องแต่งงานเท่านั้นเองไม่ได้ลงหลักปักฐาน

และไม่ผ่านความยินยอมจากทั้งสองฝ่าย จะแต่งงานกันโดยตรงได้อย่างไร

ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ คําพูดของกู้จิ่งเซินน่าสงสัยว่าจะตบหน้าตระกูลจี้จริง ๆ

จี้เหลียงชวนเคยชินกับวันธรรมดาแล้ว ไม่ได้ฝึกอารมณ์ที่ลึกซึ้งและซับซ้อนอย่างกู้จิ่งเซิน

ตอนนี้ก็อยากให้บทเรียนที่อ่อนโยนแก่เขาบ้าง แขนเสื้อยังไม่พับขึ้น ก็ถูกจี้ซือหานหยุดแล้ว

"น้องเจ็ด"

ผู้ชายนั่งอยู่บนที่นั่ง ท่าทางบาง ๆ แต่ดูหยิ่งผยอง ทําให้ทุกคนที่อยู่ที่นั่นตกตะลึง

เป็นทายาทคนเดียวของตระกูลจี้ ออร่านี้ก็แรงเกินไปหน่อย

จี้ซือหานมองอย่างจาง ๆ มองไปที่กู้จิ่งเซิน ไม่มีเสียงของอุณหภูมิใด ๆ กระเพื่อมในห้องโถง

"ตอนแรกเป็นการแต่งงานที่พ่อของคุณมาที่ตระกูลจี้ขอ จะถอยก็ได้ ตอนนั้นขอยังไง ให้พ่อของคุณถอยยังไง?"

คำใดคำหนึ่ง ขอ ก็ให้ทุกคนได้เข้าใจแล้ว

กลายเป็นว่าตระกูลกู้อยากพังตระกูลจี้กิ่งใหญ่นี้

ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าเป็นจี้และกู้สองคนต้องการเข้มแข็งและร่วมมือกัน

ดูเหมือนว่าตระกูลกู้ก็เหมือนกับพวกเขา ก็ต้องพึ่งพาการขายลูกเพื่อสร้างฐานะที่มั่นคง