ตอนที่ 103 ให้เธอขึ้นเตียง

มู่ซย่ามองซือถูไห่ยัดคีย์การ์ดห้องลงบนฝ่ามือของเธอ ภายในใจค่อยๆตั้งคำถามขึ้นมา “?”

ความรู้สึกเจ็บปวดปวดใจเมื่อสักครู่ทั้งหมด เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว ราวกับว่าเลือดที่ไหลเวียนในตัวจับตัวกันเป็นก้อน เธอพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ

ซือถูไห่เห็นเธอไม่พูดไม่จา คิดว่าคงทำให้เธอตกใจจึงพูดปลอบใจ “ซานซาน เธอเป็นเด็กที่เติบโตมาในชนบท ดังนั้นความร่าเริงไร้เดียงสาแบบนี้เป็นเรื่องที่ดี แต่ในเมืองจิงตู นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดีมากนัก ในวงการของพวกเรานี้ มันสกปรกกว่าที่เธอคิดหลายเท่า บางครั้งเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป พวกเราจำเป็นต้องเสียสละอะไรบางอย่างไป”

ริมฝีปากซีดขาวของมู่ซย่าเอ่ยถามออกไป “ความหมายของคุณพ่อก็คือ ให้ถือคีย์การ์ดห้องใบนี้ เพื่อไปขึ้นเตียงเยี่ยซือเจวี๋ย?”

ซือถูไห่ย่นจมูกอย่างไม่พอใจเล็กน้อยพร้อมเอ่ย “ยัยเด็กคนนี้นิ จะพูดออกมาให้มันดูไม่น่าฟังแบบนั้นทำไมล่ะ? ขอเพียงเธอได้คุณชายเยี่ย อะไร ๆ ก็ง่ายขึ้น ต่อไปเธอก็เป็นนายหญิงของเยี่ยซือกรุ๊ป สิ่งที่รอเธออยู่นั่นคือชีวิตที่หรูหราเงินทองมั่งคั่งที่ใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมด นี่ก็เพื่อครอบครัวของพวกเรา และเพื่ออนาคตของเธอด้วย แต่งเข้าตระกูลเยี่ยเป็นสิ่งที่คนมากมายแม้แต่คิดยังไม่กล้าคิดกัน”

มู่ซย่ารู้สึกเพียงว่าในลำคอแสบขม

พูดสวยหรูไปแบบนั้นเพื่ออะไร? ยังไงความหมายก็คือให้เธอไปขึ้นเตียงเยี่ยซือเจวี๋ยไม่ใช่หรือ?

เธอยิ้มอย่างขมขื่น “คุณพ่อค่ะ คุณพ่อคิดบ้างหรือเปล่าว่า ถ้าหากเรื่องนี้ถูกแพร่งพรายออกไป คนในวงการทั้งหมดจะมองเหยียดหนูยังไง?”

ซือถูไห่พูดปฏิเสธอย่างมั่นใจ “ไม่มีทาง! คนพวกนั้นชอบเหยียบย่ำแต่คนที่อยู่ต่ำต้อยกว่าตัวเองเท่านั้น ขอเพียงลูกได้เป็นคุณนายเยี่ย ใครจะกล้าพูดว่าลูกได้อีกจริงไหม?”

สายตาของมู่ซย่าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมา

เธอถามด้วยเสียงเย็นชา “งั้นถ้าหากหนูไม่ได้เป็นคุณนายเยี่ย แล้วโดนคุณชายเยี่ยไล่ออกมาล่ะ?”

ซือถูไห่ส่ายหัวและพูดยิ้มๆเล็กน้อย “วางใจเถอะ พ่อมองออก คุณชายเยี่ยปฏิบัติต่อเธอแตกต่างกับคนอื่นๆ อยู่ไม่มากไม่น้อย ลูกต้องเชื่อมั่นในตัวเอง! คว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้ อนาคตที่ดีของลูกมาถึงแล้ว”

ภายในใจซือถูไห่มีความมั่นใจในหน้าตาของมู่ซย่าเป็นอย่างมาก

เขาเป็นพ่อคนหนึ่ง ครั้งแรกที่เห็นมู่ซย่าแต่งตัวสะอาดเรียบร้อยในตอนนั้น ถึงกับตกตะลึง ไม่ต้องพูดถึงผู้ชายคนอื่นว่าจะเป็นยังไง?