ตอนที่ 1093 กลัวมือจะสกปรก

มู่ซย่ายิ้มประชดแล้วพยักหน้าถามขึ้นว่า “อืม งั้นไหนลองว่ามาสิว่าทำไมถึงตบเธอ”

“เพราะว่า......” กู้หว่านหว่านสะอึกไป เธอกัดฟันแล้วพูดว่า “เหตุผลน่ะไม่สำคัญหรอก ประเด็นคือใครลงมือก่อนต่างหาก! ถ้าเรื่องวุ่นวายไปถึงทางมหาวิทยาลัยอังกฤษ อย่าหวังว่าเหอเถียนจะได้อยู่อย่างสงบเลย!”

มู่ซย่ากลับได้ยินเพียงแค่เหตุผลไม่สำคัญ “เธอบอกว่าเหตุผลการลงมือไม่สำคัญสินะ?”

กู้หว่านหว่านไม่เข้าใจว่ามู่ซย่าถามแบบนี้ทำไม แต่เธอพยักหน้า “แน่นอนว่าไม่สำคัญ!”

ใครลงมือก่อนก็เป็นความผิดของคนนั้น ทันใดนั้นมู่ซย่าก็ยกมือขึ้นแล้วตบอีกครั้ง

“กรี๊ด” กู้หว่านหว่านหันหน้าขวับไปจนสุด เธอใช้มือปิดใบหน้าไว้แล้วจ้องมู่ซย่าอย่างเดือดดาล “กล้าตบฉันเหรอ? มีสิทธิ์อะไรมาตบฉัน!”

“ตบแล้วยังไงล่ะ? เธอเป็นคนพูดเองนี่ว่าเหตุผลไม่สำคัญไม่ใช่เหรอ?”