ตอนที่ 1107 ท่าเรือหมายเลขหนึ่ง

เยี่ยซือเจวี๋ยหัวเราะประชด แต่สีหน้าของเขาไม่อาจมองอารมณ์ที่จริงในตอนนี้ออกได้เลย

ขณะที่ผู้ช่วยพิเศษลังเลไม่สบายใจ เยี่ยซือเจวี๋ยก็ได้พูดขึ้นว่า “ผมจะรับแจกันดอกไม้ไว้ บอกกับท่านประธานของพวกคุณว่าเจอกันที่ท่าเรือหมายเลขหนึ่งเวลาสองทุ่ม”

ผู้ช่วยพิเศษดวงตาเป็นประกาย คิดว่าเยี่ยซือเจวี๋ยยอมแล้วจึงได้โค้งตัวคำนับไม่หยุด

“ขอบคุณความใจกว้างของคุณเยี่ยผู้ยิ่งใหญ่นะคะ ช่างใจกว้างดั่งมหาสมุทร ถ้างั้นดิฉันไม่รบกวนการทำงานแล้วนะคะ จะกลับไปแจ้งท่านประธานของเราเดี๋ยวนี้ค่ะ”

เยี่ยซือเจวี๋ยโบกมือแล้วมองผู้ช่วยพิเศษเดินจากไป

ผู้ช่วยผู้จัดการเซวี่ยส่งผู้ช่วยพิเศษไปแล้วก็เดินกลับมายังห้องทำงานแล้วถามอย่างสงสัยว่า

“ทำไมถึงยอมรับของเอาไว้ละครับ?”

เยี่ยซือเจวี๋ยยิ้มประชดแล้วมีความเย็นยะเยือกประกาย…