ตอนที่ 140 ตึกระเบิด

เยี่ยซือเจวี๋ยวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง

มู่ซย่าลุกขึ้นมาด้วยความตกใจ “นี่นาย…”

“ระเบิดแล้ว รีบไปกันเถอะ!” เยี่ยซือเจวี๋ยจับมือเธอแล้ววิ่งออกไปข้างนอก

หลังจากคนในห้องแต่งหน้าอึ้งไปสองวิ ก็วิ่งตามไปข้างนอกเช่นกัน

มู่ซย่าถูกเยี่ยซือเจวี๋ยลากออกจากห้องแต่งหน้า ก็เห็นข้างนอกมันวุ่นวายไปหมดแล้ว มีเปลวไฟลามมาตามทางบันได

“น้ำมัน! มีคนสาดน้ำมัน!” มีคนร้องกรี๊ดแล้ววิ่งผ่านไปหน้าห้องแต่งหน้าชั่วคราวไป

มู่ซย่าวิ่งตามเยี่ยซือเจวี๋ยไปทางประตู พลางถามว่า “เป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน มีคนเล่นตลกเหรอ”

เยี่ยซือเจวี๋ยกำลังจะพูด โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นมา เป็นโทรศัพท์จากหลัวอี้

เขารีบกดปุ่มรับสาย พอรับสาย เสียงร้อนรนของหลัวอี้ก็ดังขึ้น “เยี่ย! นายอยู่ไหน ไอ้หมอนั่นถูกคนช่วยไปแล้ว แถมยังเหลือกระดาษโน้ตไว้ บอกวันนี้นายจะต้องตายแน่ ให้พวกเราอย่าเสียแรงเปล่าเลย”

“ฉันรู้แล้ว แจ้งความเดี๋ยวนี้เลย ทางตึกซือถูกรุ๊ปเกิดเหตุระเบิด”

“อะไรนะ! ระเบิด! โธ่เว้ย! จะต้องเป็นคนที่มาช่วยคนรู้ว่านายอยู่ที่นั่น ก็เลยทำแบบนี้…นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม พวกเราจะรีบไป!”

“วางใจได้ ตอนนี้ฉันยังไม่เป็นไร แค่นี้ก่อนนะ” เยี่ยซือเจวี๋ยวางสายไป วิ่งไปด้วยแล้วก็พูดกับมู่ซย่าหปด้วยว่า “นี่ไม่ใช่การเล่นตลก แต่เป็นการโจมตีที่หวังร้าย รีบไปกันเถอะ!”

มู่ซย่าไม่ได้ถามอะไรมาก จับมือของเยี่ยซือเจวี๋ยแล้วรับวิ่งไปทางประตูทางออก

แต่แล้วตอนที่พวกเขาห่างจากประตูอีกสิบกว่าเมตร ก็พบว่ากลุ่มคนมุงกันอยู่ตรงหน้าประตูไม่ขยับแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่ออกไป” เยี่ยซือเจวี๋ยถามด้วยเสียงเยือกเย็น