ตอนที่ 154 เส้นกั้นระหว่างการมีชีวิตอยู่และการตาย

ไม่ตาย! ลูกชายของหล่อนยังไม่ตาย!

ผู้หญิงคนนั้นดิ้นหลุดจากมือของเยี่ยซือเจวี๋ยราวกับคนเสียสติ วิ่งไปหาเด็กชายตัวเล็กๆ และเอื้อมมือออกไปกอดลูกชายของเธอ

แต่สิ่งที่ทำให้เธอไม่คาดคิดก็คือ เด็กน้อยก้าวถอยหลังไปสองก้าวด้วยความกลัว หลบหลีกมือของผู้หญิงคนนั้น

หญิงสาวเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อ “...ลูก?”

เด็กน้อยส่ายหัว "คุณดุพี่ชายและพี่สาวที่ช่วยผม คุณเป็นคนไม่ดี! ผมไม่อยากให้คุณกอดผม!"

เขากล่าวพร้อมกับก้าวเท้าเล็กๆ ของเขาและวิ่งมาทางเยี่ยซือเจวี๋ย จากนั้นมือเล็กๆ ทั้งสองข้างของเขาก็เหยียดออกและกอดขาขวาของเยี่ยซือเจวี๋ย

ผู้หญิงคนนั้นเห็นลูกชายของเธอกำลังกอดต้นขาของชายอีกคนหนึ่ง แต่ไม่ยอมให้เธอเข้าใกล้

เลือดในร่างกายของเธอดูเหมือนจะไหลย้อนกลับและทั้งตัวของเธอก็สิ้นหวังสุดๆเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง

เป็นไปได้ยังไง? ลูกชายอันล้ำค่าของเธอจะจำแม่ของเธอไม่ได้ได้อย่างไร

เธอลองก้าวไปข้างหน้าสองก้าวและลูกชายของเธอก็กรีดร้องทันที “อย่าเข้ามา!คนไม่ดีอย่าเข้ามาใกล้ผมนะ!”

“ลูกชายแม่?” น้ำตาของหญิงสาวไหลออกมา เธอสับสนทำอะไรไม่ถูกแล้วพูดว่า “ฉัน ฉันเป็นแม่ของหนูไง”

“คุณไม่ใช่แม่ของผม! คุณเป็นคนไม่ดี! แม่ของผมจะไม่ทุบตีพี่ชายพี่สาวของผม!”

ผู้หญิงคนนั้นจุก อ้าปากจะพูดแต่แค่พยางค์เดียวก็ออกเสียงมาไม่ได้

เยี่ยซือเจวี๋ยไม่คิดว่าเด็กน้อยจะเป็นแบบนี้

เขามองไปยังหญิงสาวผู้ที่ไม่เชื่อในสายตาของตัวเองอย่างไร้อารมณ์แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “สวรรค์ไม่เคยทอดทิ้งใคร นี่คือผลกรรมของการตบหน้าเธอ”

“ฉัน...ฉัน...” หญิงสาวเพียงรู้สึกว่ากำลังทั้งหมดในร่างกายของเธอดูเหมือนจะหมดลง

เมื่อมองดูลูกชายของเธอ ก็เป็นครั้งแรกในชีวิตรู้สึกหมดหนทางขนาดนี้

คนรอบข้างก็ชี้นิ้วประณามกันทีละคน "คนเขาเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยลูกของพวกเรา คุณไม่เห็นคุณค่าก็ยังพอทน แล้วยังจะตีเขาอีก..."