ตอนที่ 168 อยู่ที่นี่ไม่ได้

มู่ซย่าพยักหน้า โดยรู้ว่าไม่สามารถถามข้อมูลมากกว่านี้จากหลิวเยี่ยได้แล้ว จึงพยักหน้าพูดว่า “เอาล่ะ วันนี้เท่านั้นแหละ ถ้าคิดอะไรออกบอกฉันได้นะ”

“ได้ค่ะ คุณมีคำสั่งอื่นอีกไหม”

มู่ซย่าส่ายหัว: “ตอนนี้ไม่มีแล้ว ถ้าต้องการเพิ่มเติมฉันจะหาคุณ ส่วนด้านคุณน้า คุณแค่ทำสิ่งที่คุณทำต่อไป อย่าให้เธอรู้ว่าคุณกำลังเข้าใกล้ฉันก็พอแล้ว อีกอย่างหลังจากที่คุณกลับไปช่วยสรุปรายชื่อ ฉันอยากรู้ว่ามีใครบ้างเป็นคนของคุณน้าในคฤหาสน์”

“ได้ค่ะ คุณหนูใหญ่ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” หลิวเยี่ยโค้งคำนับมู่ซย่า หยิบตั๋วเครื่องบินและนามบัตรแล้วจากไป

มู่ซย่านั่งเงียบๆ อยู่ในห้องครู่หนึ่ง จิตใจของเธอก็เต้นรัวอย่างรวดเร็ว

หลังจากจัดระเบียบความคิดเสร็จเธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูข้อความจากเยี่ยซือเจวี๋ยเมื่อสักครู่นี้

ข้อความของเยี่ยซือเจวี๋ยกระชับตรงประเด็น "เมื่อคุณว่าง ช่วยพวกเราหาตำแหน่งของอีกฝ่ายหนึ่งหน่อย"

มู่ซย่าเปิดคอมพิวเตอร์และเริ่มค้นหาตำแหน่งโดยไม่รอช้า

เธอจำกัดมันให้แคบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ถึงอย่างไรก็ยังมีเกาะส่วนตัวหลายแห่งอยู่ในพื้นที่

เมื่อมู่ซย่าค้นหาเวลาที่ผ่านมา ในที่สุดมู่ซินเย่ว์ก็มาถึงทางเข้าวัด

ทันทีที่เธอลงจากรถ ซือถูหย่าเดินออกมาในเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินด้วยใบหน้าที่เย็นชาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังว่า “พวกคุณหนึ่งคนสองคน คิดว่าที่นี่ของฉันเป็นโรงแรมเหรอ”

มู่ซินเย่ว์ฝืนยิ้มทักทาย: “พี่ใหญ่”

ซือถูหย่ามองเธออย่างเย็นชาว่า “ช่วงนี้มีผู้แสวงบุญจำนวนมาก มีห้องไม่เพียงพอ ต่อไปเธอจะต้องนอนห้องเดียวกันกับฉัน”

สีหน้าของมู่ซินเย่ว์ชะงักไปครู่หนึ่ง พูดว่า "ทำไมต้องลำบากรบกวนเวลาฝึกจิตสงบของพี่ล่ะ? ฉันพักห้องซานซานก็พอแล้ว"

“ซานซาน?” ซือถูหย่ายิ้มอย่างประหลาด พูดว่า “ฉันถามเธอแล้ว เธอบอกว่าเธอไม่ต้องการพักห้องเดียวกับหล่อน”

มู่ซินเย่ว์เงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ "เป็นไปได้อย่างไง?"