ตอนที่ 174 สมุดบันทึกลับ

เมื่อวานนี้ เพราะด้วยเรื่องการระเบิดอย่างกะทันหัน มีบางฉากยังถ่ายไม่เสร็จ แต่ผู้กำกับการถ่ายทำจึงเขียนบทใหม่ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องถ่ายทำใหม่

ดังนั้นเนื้อหาการถ่ายภาพในวันนี้จึงเป็นเพียงภาพโปรโมต ซึ่งค่อนข้างง่าย

เมื่อเยี่ยซือเจวี๋ยก้าวเข้ามาในสตูดิโอถ่ายภาพ มู่ซย่าสวมเครื่องแบบพนักงานของเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ ถือถ้วยกาแฟของเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ และโพสท่ากับช่างภาพ

เมื่อผู้กำกับภาพเห็นว่าเยี่ยซือเจวี๋ยมาแล้ว รีบทักทายเขา "คุณชายเยี่ย..."

เยี่ยซือเจวี๋ยทำท่าให้เงียบๆ แววตามองไปที่มู่ซย่าอย่างตั้งใจ

เห็นว่าเธอมีความรู้สึกเก่งมากเมื่อต่อกล้อง ช่างภาพก็ขอให้ถ่ายภาพโดยไม่ได้ตั้งใจ มู่ซย่าก็สามารถเข้าใจและโพสท่าตามที่ช่างภาพต้องการได้ทันที

ผู้กำกับถ่ายข้างๆ กระซิบด้วยอารมณ์“คุณซานซานเป็นนางแบบที่เป็นธรรมชาติจริงๆ สามารถหาพรีเซนเตอร์แบบนี้ได้ คุณชายเยี่ย คุณได้กำไรแล้ว ”

เยี่ยซือเจวี๋ยไม่ชอบคำเยินยอของคนอื่นเสมอ แต่ไม่รู้เพราะอะไร การฟังผู้กำกับการถ่ายทำอวยมู่ซย่า ในใจเขารู้สึกมีความสุขมาก

หลังจากถ่ายทำหนึ่งวัน มู่ซย่าก็ถ่ายทำเสร็จตามด้วยการถ่ายวิดีโอสองวัน

หลังถ่ายเสร็จ มู่ซย่าเดินไปหาเยี่ยซือเจวี๋ยโดยตรงซึ่งกำลังจัดการธุรกิจอย่างเป็นทางการบนแท็บเล็ต

“ตอนกลางคืนนายว่างไหม”

หัวใจของเยี่ยซือเจวี๋ยเต้นเร็วขึ้น เขาไอแห้งๆ พูดด้วยน้ำเสียงว่า "แม้ว่าจะยุ่งนิดหน่อย ฉันก็ยังสามารถสละเวลาออกมากินข้าวได้ ถ้าหากเธอต้องการกินข้าวกับฉัน ... "

“เปล่า” มู่ซย่าขัดขึ้นแล้วพูดว่า “ของของฉันอยู่กับนาย จะเอามาให้ฉันตอนไหน”

การแสดงออกของเยี่ยซือเจวี๋ยหยุดนิ่ง จากนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นบูดเบี้ยวขึ้นมา

ทั้งหมดคือเขาคิดเองฝ่ายเดียวเหรอ?

เยี่ยซือเจวี๋ยโยนแท็บเล็ตให้หัวหน้าผู้ช่วยด้วยใบหน้าบูดเบี้ยว พูดอย่างว่างเปล่าว่า "ฉันโทรหาหลัวอี้แล้ว เดี๋ยวเขาก็ส่งมาให้"

ทันทีที่เสียงลดลง หลัวอี้ก็มาถึง

“ลูกพี่” ในมือหลัวอี้ถือกล่องรหัสไว้ ยื่นมือทั้งสองอย่างเคร่งขรึม:“ของของคุณอยู่ในนี้”