ตอนที่ 184 พันล้าน

มู่ซย่าไม่สนใจสีหน้าแสนน่าเกลียดของทั้งสองคน

เธอยังคงรักษามารยาทของตัวเอง เธอก้าวเท้าเข้าไปแล้วก้มหัวพลางทักทายว่า “ป้าสือสวัสดีค่ะ ท่านมาหาฉันมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?”

คิ้วของสือซูเจินย่นจนเหมือนกับคำว่า “ฉวน“ เธอไม่พูดพร่ำทำเพลง พลันกล่าวอย่างตรงประเด็น “ฉันรู้เรื่องต่ำทรามของเธอกับลูกชายฉันหมดแล้ว พูดมาเถอะ เธออยากได้เท่าไหร่ถึงจะไปจากลูกชายฉัน?”

มู่ซย่าอึ้งเล็กน้อย เธอคิดไม่ถึงว่าสือซูเจินจะตรงไปตรงมาขนาดนี้ แถมยังไม่คิดถึงมิตรภาพเก่าๆ ของแม่เธอเลยสักนิด

ในเมื่อท่าททีของอีกฝ่ายเย็นชาขนาดนี้ มู่ซย่าจึงหมดความกระตือรือร้น

เธอก้าวเท้าแล้วนั่งลงตรงข้ามสือซูเจินพลางกล่าวซ้ำในสิ่งที่สือซูเจินพูดอย่างไร้อารมณ์ “เรื่องต่ำทรามของฉันกับลูกชายคุณ? ป้าสือคะ ฉันความจำไม่ดี ไม่ทราบว่าท่านพูดถึงเรื่องไหนคะ? เรื่องที่ฉันช่วยชีวิตเยี่ยซือเจวี๋ยตอนอยู่บนเกาะที่ห่างไกลผู้คนหรือว่าเรื่องที่ฉันช่วยชีวิตเยี่ยซือเจวี๋ยอีกครั้งจากเหตุการณ์ระเบิดตึกใหญ่เมื่อสองวันที่แล้ว?”

สือซูเจินเบิกตาด้วยความประหลาดใจ “เธอพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่? เธอเคยช่วยชีวิตลูกชายฉันเมื่อไหร่?”

กู้หว่านหว่านที่อยู่ข้างๆ ก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “คุณผู้หญิง คุณไม่ต้องพร่ามคำโกหกที่ง่ายต่อการเปิดโปงพวกนี้หรอก”

มู่ซย่าลืมตามองกู่หว่านหว่านอย่างเย็นชา

ดวงตานุ่มนวลที่แฝงความเยือกเย็นไว้ ทำให้กู้หว่านหว่านเย็นวูบที่หลัง เธอเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ดีตั้งแต่เด็ก ฉะนั้นเธอเคยเห็นสายตาแบบนี้ซะที่ไหน?

กู้หว่านหว่านพบว่าตัวเองกำลังถูกสายตาของอีกฝ่ายกดดันจนไม่กล้าพูดไปชั่วขณะ

มู่ซย่าเหลือบมองกู่หว่านหว่านและไม่สนใจเธออีก จากนั้นจึงกล่าวกับสือซูเจินอย่างตรงไปตรงมา “ป้าสือคะ ถ้าหากท่านสงสัยว่าฉันกำลังพูดโกหก ท่านจะโทรไปพิสูจน์กับเยี่ยซือเจวี๋ยโดยตรงก็ได้ว่าเคยเกิดเรื่องยุ่งเหยิงทั้งสองเรื่องนี้ขึ้นระหว่างฉันกับเขาหรือเปล่า”

สือซูเจินบดฟันกรามด้านหลังด้วยความโมโห

หญิงสาวคนนี้ช่างเจรจา ไม่เหมือนกับเพื่อนเก่าที่พูดน้อยเป็นนิสัยคนนั้นเลยสักนิด เธอคงบ้าไปแล้วที่คิดว่าพวกเธอคล้ายคลึงกัน