ตอนที่ 210 คุณเป็นบ้าหรือเปล่าเนี่ย

มู่ซย่าชะงักงัน จากนั้นก็ถามขึ้นว่า “งั้นท่านยังจำหน้าตาของเขาได้ไหม? เขาทำอาชีพอะไร? และรู้จักแม่ฉันได้ยังไง?”

ติงย่าถามด้วยความงงงวย “คุณรีบร้อนถามขนาดนี้คนรักเก่าของแม่คุณทำอะไรมาหรอ?”

มู่ซย่าลังเลใจไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยขึ้น “เขาอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของแม่”

“อะไรนะ?!” ติงย่าตกตะลึงพรึงเพริด จากนั้นก็เงียบกริบ

ผ่านไปประมาณหลายนาที ติงย่าถึงจะอ้าปากพูดอีกครั้ง “ผมรู้แค่ว่า พวกเขารู้จักกันที่มหาวิทยาลัยจิงตู บางทีตอนนี้เขาอาจจะอยู่ที่มหาลัยจิงตูก็เป็นได้ คุณไปตามหาเขาได้นะ นอกเหนือจากนี้ผมก็ไม่รู้แล้ว เขาเป็นคนลึกลับยิ่ง อีกทั้ง……เหมือนจะมีอำนาจด้วย และเป็นคนไม่มีสัมมาคารวะ ผมไม่ค่อยชอบเขาเท่าไหร่ ดังนั้นตอนนั้นก็ไม่ได้คลุกคลีอะไรกับเขามากมาย ในส่วนของหน้าตาเป็นยังไงนั้น……ขอโทษที มันผ่านมานานแล้ว ผมจำรายละเอียดไม่ค่อยได้แล้ว จำได้แค่ว่าเขาโฉมหน้าหล่อเหลา……ถ้าเขาปรากฏตัวต่อหน้าผมอีกครั้งล่ะก็ ผมจะต้องจำเขาได้แน่นอน”

มู่ซย่าโค้งคำนับติงย่าอย่างซาบซึ้งใจ “ขอบคุณค่ะ ประธานติง คุณช่วยฉันไว้เยอะเลย!”

ถึงแม้เธอจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับตัวเขา ทว่ามีเบาะแสก็ถือเป็นเรื่องดี

ติงย่าโบกไม้โบกมือ “เรื่องแค่นี้เอง ผมต่างหากที่ต้องขอโทษที่จำอะไรไม่ได้มากกว่านี้ ถ้าผมนึกได้ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง แล้วจะติดต่อคุณไปครับ”

“ค่ะ! นี่เป็นเบอร์ติดต่อของฉัน” มู่ซย่ารีบยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้ฉับพลันทันใด

ทั้งคู่ต่างแลกเบอร์โทรติดต่อกัน จากนั้นก็ได้โบกมืออำลา

หลังจากที่ยืนมองติงย่าจากไป เยี่ยซือเจวี๋ยก็เอ่ยปากพูด “ซือถูไห่อยากให้เธอไปเรียนหนังสือพอดี งั้นก็ไปหาที่มหาลัยจิงตูกันเถอะ ในเมื่อคนๆนั้นรู้จักกับแม่ของเธอที่มหาลัยจิงตู ไม่แน่ว่าบางทีเขาอาจจะอยู่ที่นั่นก็เป็นได้ เดี๋ยวผมจะจัดการให้คุณเอง ถือโอกาสค้นหาความทรงจำวัยเด็กระหว่างคุณกับแม่ในตอนที่อยู่มหาลัยจิงตูด้วย”

“ได้!” มู่ซย่าพยักหน้าอย่างแรง “ขอบคุณ......”

เยี่ยซือเจวี๋ยทำท่าทางไร้เสียง เพื่อจะเตือนว่า “ลืมบอกอะไรผมอีกแล้วนะ?”

มู่ซย่าสีหน้ากระอักกระอ่วน จ้องเยี่ยซือเจวี๋ยตาถลุน

“เยี่ยซือเจวี๋ย สมองคุณมีปัญหาหรือยังไง?”

“คงงั้นมั้ง” เยี่ยซือเจวี๋ยยักไหล่ พลางเอ่ย “ถ้าไม่พูดคำพูดที่ผมบอกให้พูด ก็ไม่ต้องมาขอบคุณกัน อะไรจะมีพิธีรีตองเยอะแยะขนาดนั้น จนป่านนี้แล้วยังเห็นเป็นคนอื่นคนไกลอีก เห็นผมเป็นคนแปลกหน้าหรือยังไง?”