ตอนที่ 220 ฉันจะให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน อาจจะนานมาก หรืออาจจะผ่านไปแค่สิบนาที มู่ซย่าที่ต้องใช้สมาธิเป็นอย่างสูงไม่รับรู้ถึงเวลาที่เคลื่อนผ่านไป

เธอรู้แค่ว่า เหลือตำแหน่งฝังเข็มแค่จุดเดียวแล้ว

สมอง

ปล่อยเลือดออกจากสมอง ในการแพทย์ตะวันตกได้มีการใช้รักษาอาการหลอดเลือดสมองตีบ แต่น้อยมากที่จะมีคนเคยได้ยินว่าการแพทย์แผนจีนก็มีการเจาะปล่อยเลือดในสมองเช่นกัน

และการปล่อยเลือดในสมองออกมา ก็เป็นจุดที่อันตรายที่สุดในบรรดาจุดที่ทำการปล่อยเลือด และทำได้ยากลำบากมาก

มู่ซย่าสูดลมหายใจเข้าลึกๆหนึ่งเฮือก เมื่อจับจุดฝังเข็มและกำลังจะปล่อยเลือด ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา

“แม่บ้านเฉิน เปิดประตู รถพยาบาลมาแล้ว”

เป็นเสียงของสวี่ซิงซิง

แม่บ้านเฉินที่เป็นแม่นมของสวี่ซิงซิง รักสวี่ซิงซิงจนเชื่อฟังทุกอย่างตลอดมา

แต่ครั้งนี้ เธอเผลอมองไปที่มู่ซย่าอย่างไม่รู้ตัว สอบถามความคิดเห็นของมู่ซย่า

มู่ซย่าไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา สายตาไม่เคลื่อนไหว ยังคงจ้องมองเลือดบนมือของสวี่ยิงซาน

แต่เธอรับรู้ได้ถึงสายตาของแม่บ้านเฉิน ปากก็พูดออกมาว่า “ขวางเอาไว้”

แม่บ้านเฉินเริ่มลังเล “คือ”

และในขณะเดียวกันสวี่ซิงซิงที่ยังไม่เห็นแม่บ้านเฉินมาเปิดประตูก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ ทุบประตูแรงขึ้น

“เปิดประตู รีบเปิดประตูเลยนะ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะพังเข้าไป”

แม่บ้านเฉินร้อนใจจนต้องย่ำเท้าอยู่กับที่

“จะทำยังไงดี จะทำยังไงดีละเนี่ย”

สวี่ซิงซิงที่อยู่ข้างนอกเห็นว่ายังไม่มีใครมาเปิดประตู ก็ให้พ่อบ้านไปเอากุญแจมา แต่พอบิดกุญแจไขประตูเท่านั้น ก็พบว่าประตูถูกล็อกจากทางด้านใน

แม่บ้านเฉินหักหลังเธอ

แววตาของสวี่ซิงซิงเย็นชาลง สั่งการบอดี้การ์ดเสียงเย็นว่า “พังประตูเดี๋ยวนี้”

“ครับ”

บอดี้การ์ดรับคำ ถอยหลังไปสองก้าว ใช้แรงที่มีแตะไปที่บานประตู

“ปัง”เสียงดังสนั่น ประตูห้องสั่นไหวอยู่ชั่วครู่ เมื่อเห็นว่าประตูจะถูกพังเข้ามาแล้ว

แม่บ้านเฉินที่อยู่ข้างในก็ยิ่งกระวนกระวายมากขึ้น “จะทำอย่างไรดีละคะ นี่มัน……”