ตอนที่ 222 สะเทือนเลือนลั่น

เขากุมมือของมู่ซย่าเอาไว้ด้วยความซาบซึ้งใจและพูดว่า “ตอนนี้ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังรู้สึกผ่อนคลายมาก คุณหนูหมอเทวดา ไม่รู้ว่าฉันจะมีวาสนาได้รู้จักชื่อของเธอหรือไม่”

มู่ซย่าจับชีพจรของสวี่ยิงซาน พลางแนะนำตนเองขึ้นมา “ดิฉันชื่อมู่ซย่า พ่อของดิฉันชื่อซือถูไห่ค่ะ”

ดวงตาของสวี่ยิงซานวาววับ รู้สึกซาบซึ้งมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

“ที่แท้ก็เป็นลูกสาวของลูกพี่ลูกน้องฉันนี่เอง เด็กดี เด็กดี ”

เมื่อทุกคนได้ยินว่าหมอเทวดาเป็นลูกสาวของลูกพี่ลูกน้องสวี่ยิงซาน ทันใดนั้นสายตาก็มีแววอิจฉาเผยออกมาให้เห็น

ถึงพวกเขาจะมีเงิน แต่เงินซื้อชีวิตคนไม่ได้ ถ้ามีหมอเทวดาอยู่ในบ้าน คงเป็นเรื่องที่โชคดีมาก

เพียงครู่เดียว ญาติพี่น้องของตระกูลสวี่ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นญาติใกล้ชิดหรือญาติห่างๆ ต่างก็เข้ามาสานสัมพันธ์กับมู่ซย่าทันที น้ำเสียงฟังดูสนิทสนมเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อสวี่ซิงซิงเห็นว่าทุกคนต่างก็ให้ความสนใจแต่มู่ซย่า ไฟแห่งความอิจฉาริษยาก็เริ่มปะทุขึ้นมาในใจ

ความรู้สึกอิจฉาที่เกิดขึ้นมีมากกว่าความยินดีที่รู้ว่าพ่อไม่ตายเสียอีก

เธอเหมือนกับงูพิษตัวหนึ่ง ที่จ้องมองมู่ซย่าด้วยสายตาอำมหิต เอ่ยปากพูดว่า “คุณพ่อ พ่อก็รู้ว่าหล่อนมาจากบ้านนอก พวกความรู้อวิชชาเหล่านี้ไม่รู้ว่าไปฝึกฝนมาจากไหน ที่คุณพ่อตื่นขึ้นมาอาจเป็นเพราะบังเอิญก็ได้ หมอก็มาถึงแล้ว ให้พวกเขาตรวจให้คุณพ่อดีกว่า”

เธอยังไม่ยินดีที่จะเชื่อ ว่ามู่ซย่าเป็นคนช่วยชีวิตพ่อเอาไว้

นี่ต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ

แต่เมื่อสวี่ซิงซิงพูดจบแล้ว กลับเห็นว่ามู่ซย่ากำลังยิ้มบางๆที่มุมปาก

นั่นเป็นความมั่นใจอย่างเหลือล้น

ตอนแรกเธอก็เป็นห่วงว่าทุกคนจะคิดว่านี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ และสวี่ยิงซานก็ฟื้นขึ้นมาพอดี

คำแนะนำของสวี่ซิงซิงนั้นเสนอได้ดีจริงๆ