ตอนที่ 23 รับคำท้าของเธอ

เยี่ยซือเจวี๋ยเปิดปากกำลังจะพูด แต่ถูกสายตาของมู่ซย่าห้ามไว้

มู่ซย่ายิ้มน้อยๆ และพูดไปว่า “ได้สิ ถ้าอย่างนั้นฉันรับคำท้าของเธอ!”

ซือถูชิงซานได้ยินเช่นนั้นก็ตกตะลึง แต่ก็ยิ้มอย่างเหยียดหยามออกมาทันที

“ได้! ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันจะท้าพี่!”

มู่ซินเย่ว์ที่อยู่ด้านล่างก็ไม่ได้อยู่เฉย เธอวิ่งไปสื่อสารกับทางด้านผู้จัดรายการ เพียงไม่นานทุกอย่างก็เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว

โต๊ะกาแฟของตัวถูกยกขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับอุปกรณ์ทั้งหมด

เยี่ยซือเจวี๋ยเหลือบไปมองมู่ซย่าด้วยความกังวลใจ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

ผู้จัดรายการเห็นว่าทั้งสองคนพร้อมแล้ว จึงพูดขึ้นว่า “ทั้งสองท่าน เริ่มได้แล้วครับ”

หลังจากผู้จัดรายการพูดจบ ซือถูชิงซานก็เริ่มลงมือทันที

ลาเต้อาร์ต ขั้นแรกคือการชงกาแฟ

กาแฟต้องเป็นกาแฟดริปเท่านั้น ผู้เข้าแข่งขันต้องทำการชงกาแฟด้วยตนเอง

ซือถูชิงซานตวงเมล็ดกาแฟสิบห้ากรัม และใส่เข้าไปในเครื่องบดเพื่อบดให้ละเอียด การเคลื่อนไหวของเธองดงามละเอียดอ่อน ลักษณะท่าทางจริงจัง

ซือถูชิงซานเหลือบไปมองมู่ซย่าเล็กน้อยและตกตะลึง นึกไม่ถึงว่าเธอจะทำได้เหมือนมาก ราวกับชงรู้วิธีการชงกาแฟ?

เธอเห็นว่ามู่ซย่าพับกระดาษกรองอย่างคล่องแคล่ว และวางไปบนตำแหน่งการดริปกาแฟ จากนั้นก็หยิบน้ำที่กำลังเดือดขึ้นมาและรินไปที่กระดาษกรองเป็นวงกลมตามเข็มนาฬิกา

เมื่อเห็นแบบนั้น ซือถูชิงซานก็ไม่สามารถสงบเยือกเย็นต่อไปได้อีก

มีเพียงคนที่เป็นมีอาชีพเท่านั้นถึงจะรู้ขั้นตอนนี้ เนื่องจากการรินน้ำเป็นวงกลมตามเข็มนาฬิกาจะทำให้กระดาษกรองและแก้วกรองแนบติดกันมากขึ้น ในเวลาเดียวกันก็สามารถกำจัดกลิ่นของกระดาษกรองออกไปได้ด้วย และยังสามารถพูดถึงอุณหภูมิของกาน้ำ สามารถทำให้รสชาติของกาแฟที่ชงออกมามีรสชาติกลมกล่อมมากยิ่งขึ้น

แม้แต่จุดนี้มู่ซย่าก็รู้ อีกทั้งมีฝีมืองดงามละเอียดอ่อนและช่ำชอง มองแค่แวบเดียวก็รู้ได้เลยว่าเธอชงกาแฟเป็นจริงๆ

สาวบ้านนอกคนนี้ นึกไม่ถึงว่าจะชงกาแฟเป็นด้วย!

ซือถูชิงซานมึนงงไปชั่วขณะหนึ่ง เธอมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้เห็นภาพลวงตา แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

มู่ซ ย่าไม่ใช่สาวบ้านนอกคนหนึ่งหรอกหรือ