ตอนที่ 248 ไม่รู้จักสำนึก

มู่ซย่าพูดเสียงราบเรียบ “คุณค่ะ พวกเราเรียกคุณมาพูดความจริง ถ้าคุณพูดความจริงก็ไม่มีใครเอาคุณเข้าคุกได้หรอกค่ะ”

พนักงานขายของเห็นนัยน์ตาสวยงามและเงียบสงบของมู่ซย่าแล้วก็กลับมาตั้งสติได้อีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ

มู่ซย่าถามว่า “คุณจำสวี่ซิงซิงได้ไหม? เธอเคยซื้อชุดราตรีสีดำในร้านคุณใช่ไหม?”

พนักงานขายตอบ “อืม” หนึ่งคำ “คุณสวี่ซิงซิงเป็นลูกค้าประจำร้านGQของพวกเราครับ เป็นลูกค้าวีไอพีครับ ผมจำได้ดี สองวันก่อนคุณสวี่ซิงซิงได้ซื้อชุดราตรีสีดำจากร้านของพวกเราไปครับ แต่ไซส์จะเล็กกว่าหุ่นของเธอหนึ่งเบอร์ครับ เธอบอกว่าจะซื้อไปฝากเพื่อนครับ ให้ผมส่งไปตามที่อยู่ที่เธอให้ผมครับ และผมก็ทำตาม...ส่วนเรื่องต่อจากนั้น ผมก็ไม่รู้แล้วครับ”

พนักงานขายพูดจบก็มองไปยังมู่เฉินเหล่ยปราดหนึ่ง ก่อนจะเสริมว่า “ผมพูดความจริงทุกประการครับ ผมยินดีรับผิดชอบกับคำพูดของตัวเองตามกฎหมายครับ”

มู่ซย่าเลิกคิ้ว ก่อนจะถามมู่เฉินเหล่ยว่า “ตอนนี้พี่ยังมีอะไรอยากจะพูดอีกไหม?”

“ฉัน...” มู่เฉินเหล่ยจุกจนพูดไม่ออก ผ่านไปหลายวินาทีจึงเอ่ยปากพูดว่า “แค่คำพูดมันยังไม่พอหรอกนะ ใครจะไปรู้ว่าไอ้พนักงานคนนี้มันไปรับเงินก้อนโตมาจากไหน แบบว่าเพื่อเงินก้อนโตแล้ว ติดคุกหลายปีก็คุ้ม”

ในเวลาเดียวกัน...

พนักงานเอ่ยปากพูดอีกครั้ง “ผมยังมีหลักฐานอย่างอื่นครับ สามารถยืนยันได้ว่าผมพูดความจริงทุกอย่าง”

เขาไม่อยากติดคุกโดยไม่ไดก่อเหตุหรอกนะ

พนักงานพูดแล้วเดินไปยังคนรับใช้ ก่อนจะดึงกระดาษออกจากมือคนรับใช้ดังกล่าว สุดท้ายก็ชูขึ้นแล้วกล่าวว่า “อันนี้คือรายการสั่งซื้อ ในนี้มีข้อมูลบัตรเครดิตกับข้อมูลลูกค้า และยังมีชื่อพร้อมลายเซ็นของคุณหนูสวี่ด้วย”

มู่เฉินเหล่ยเตรียมจะเข้าไปตรวจสอบ ทว่าสวี่ยิงซานก้าวนำไปเสียก่อน สวี่ยิงซานดึงรายการสั่งซื้อมาจากมือของพนักงานขาย

ผ่านไปหลายวินาทีใบหน้าสวี่ยิงซานก็ย่ำแย่กว่าเดิม

มันเป็นบัตรเครดิตของซิงซิงจริง เขามองปราดเดียวก็ดูออก เพราะมันเป็นบัตรสำรองของเขาเอง

และเขาก็จำลายเซ็นต์ของสวี่ซิงซิงได้แม่นอีกด้วย

ทุกอย่างเป็นฝีมือของสวี่ซิงซิง！