ตอนที่ 26 นามบัตรของเขา

การแสดงออกบนใบหน้าของซือถูชิงซานเกรี้ยวกราดมาก

มู่ซย่ามองซือถูชิงซานอย่างเย็นชาและพูดเตือน “ปล่อยมือ! ถ้ายังไม่ปล่อยมือฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ!”

ในเวลานั้นเอง เธอเกรงใจซือถูชิงซานเกินไปจริงๆ!

ซือถูชิงซานที่กำลังโกรธอยู่ ทันใดนั้นก็สบตาเข้ากับสายตาเย็นยะเยือกของมู่ซย่า

ในสายตานั้นเหมือนมีภูเขาน้ำแข็งมหึมาฝังอยู่ และสามารถผนึกคนไว้ได้

ซือถูชิงซานไม่เคยเห็นสายตาที่เย็นชาและน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน

ในเวลานั้นเอง ซือถูชิงซานก็ตกใจจนนิ่งค้างไป

มู่ซย่าดึงมือของซือถูชิงซานที่จับคอเสื้อของตัวเองออกด้วยความหงุดหงิด และพูดกับผู้จัดรายการว่า “คุณคะ น้องสาวของฉันเหมือนจะตื่นเต้นเกินไปหน่อย รบกวนคุณพาเธอไปสงบสติหลังเวทีหน่อย”

ผู้จัดรายการยังไม่ได้พูดอะไร บอดี้การ์ดชุดดำสองคนก็ขึ้นมาบนเวทีและจับแขนซ้ายขวาของซือถูชิงซานลงเวทีไป

มู่ซย่ากลับมาครั้งนี้ไม่ได้พาบอดี้การ์ดมาด้วย ดังนั้นเมื่อเห็นบอดี้การ์ดสองคนพาซือถูชิงซานออกไป ในใจก็รู้สึกงงงัน

วินาทีต่อมา เธอเห็นชายรูปร่างกำยำค่อยๆ เดินมาทางเธออย่างเรียบนิ่ง

คือเยี่ยซือเจวี๋ยนั่นเอง

เดิมทีเขามีใบหน้าที่โดดเด่นและมีหลายมิติแบ่งชัดเจน ตอนที่ไม่ยิ้มก็ดูเย็นชาและเข้าถึงยาก คงจะเป็นเพราะแสงสะท้อน ทำให้เขาในตอนนี้ดูอ่อนโยนขึ้นมากทีเดียว

“บอดี้การ์ดสองคนนั้น…เป็นคนของคุณหรือ” มู่ซย่าถาม

เยี่ยซือเจวี๋ยหยุดอยู่ห่างเธอประมาณครึ่งเมตร เขายื่นมือขวาไปทางเธอและพูดว่า “ยินดีด้วยนะ ที่ได้เป็นพรีเซนเตอร์ของร้านเฟรนไชส์เซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ของเยี่ยซื่อกรุ๊ป การร่วมมือหลังจากนี้ผมจะให้ทนายติดต่อคุณไป”

มู่ซย่ายังไม่ได้พูดอะไร เสียงของซือถูไห่ก็ดังขึ้นมา “คุณชายเยี่ยครับ! ขอบคุณมากที่ให้โอกาสนี้กับซานซาน หลังจากนี้คุณให้ทนายติดต่อกับผมก็พอแล้ว เธอยังอายุน้อยอยู่ ยังไม่เข้าใจเรื่องการเซ็นสัญญา หลังจากนี้ผมจะเป็นคนกลางให้เธอเอง คุณติดต่อผมก็พอแล้ว”