ตอนที่ 269 หญิงแก่ผู้โหดร้าย

“คุณ———” ซือถูหย่าถูกท่าทางของมู่ซินเย่ว์ทำให้โกรธจนตาดำขลับไปหมด

ทว่าการสวดมนต์หลายปีมานี้ ทำให้เธอสงบสติอารมณ์ได้เร็ว ชำเลืองมองมู่ซินเย่ว์ปราดหนึ่งอย่างลึกซึ้งพร้อมกับเอ่ย “แล้วแต่คุณจะใส่ชุดยังไง ถึงเวลาอย่ามาเสียใจก็พอ”

มู่ซินเย่ว์รู้สึกมีอะไรชอบมาพากล แต่เธอก็คิดไม่ออกว่าผิดปกติตรงไหน

เธอคิดไม่ออกก็เลิกคิดไปซะเลย เบะมุมปากขึ้น และก็ขึ้นรถไป

ทว่าซือถูหย่าก็ขึ้นรถตามมาในชั่วพริบตาเดียวเช่นกัน

มู่ซินเย่ว์ถามขึ้นอย่างงุนงง “พี่สาว คุณจะกลับไปกับฉันด้วยหรือ?”

ซือถูหย่าไม่สนใจเธอ หลับตาลงและท่องบทสวดขึ้นมา

มู่ซินเย่ว์นึกในใจ หรือซือถูหย่าคิดจะนินทาว่าร้ายเธอต่อหน้าซือถูไห่?

นางหญิงแก่ชั่วคนนี้!

มู่ซินเย่ว์ไม่พอใจ คิดอยู่ในใจว่าถ้ากลับบ้านไปเธอจะต้องชิงลงมือก่อน กล่าวหาซือถูหย่าต่อหน้าซือถูไห่

ในเมื่อความเหน็ดเหนื่อยในช่วงเวลานี้เธอเป็นคนออกแรงกายแรงใจทั้งนั้น ต่อให้ซือถูหย่าอยากจะแก้ตัวก็คงทำไม่ได้แล้ว!

และในเมื่อเธอกับซือถูไห่เป็นสามีภรรยากัน เธอไม่เชื่อหรอกว่าซือถูไห่จะไม่รักและเอ็นดูเธอ

รถเริ่มสั่นไหว ไม่นานก็มุ่งหน้าไปยังถนนหลักเส้นที่ไปทางคฤหาสน์ซือถู

มู่ซินเย่ว์กำลังเดินทางไปคฤหาสน์ซือถู ทว่ามู่ซย่าได้พาเยี่ยซือเจวี๋ยไปถึงคฤหาสน์ซือถูเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

โคมไฟจีนสีแดงหน้าคฤหาสน์ถูกเปลี่ยนเป็นสีขาว กลอนมงคลสีแดงบนประตูก็ถูกเปลี่ยนเป็นสีขาวเช่นกัน ข้างในแขวนกระดาษย่อยสลายสีขาวนับไม่ถ้วน

ในขณะที่เดินไปยังหน้าประตูวิลล่า ใบพัดเรือสีขาวหน้าประตูเป็นที่สะดุดตามาก

และพวกคนรับใช้ต่างก็สวมชุดไว้ทุกข์สีขาว เมื่อมองไปไกลๆแล้ว คฤหาสน์ซือถูทั้งหลังเหมือนถูกหมอกสีขาวโพลนปกคลุมไว้เลย

มู่ซย่ายืนอยู่หน้าประตูหลายวินาที หันหน้าไปพูดกับเยี่ยซือเจวี๋ยด้วยน้ำเสียงซับซ้อนซ่อนเงื่อน “จนตอนนี้ฉันยังรู้สึกว่ามันไม่เป็นความจริงเลย”