ตอนที่ 275 ซือถูชิงซานตายแล้วงั้นเหรอ?

“เลิกทุบตีกันได้แล้ว! อย่าทุบตีกัน!” เป็นสวี่ยิงซานที่ได้สติ เขารีบวิ่งเข้ามาคว้ามู่ซินเย่ว์ไปจากมือของซือถูไห่

มู่ซินเย่ว์ปวดศีรษะและขาอ่อนแรง ทำได้เพียงแค่พึ่งพากำลังของสวี่ยิงซานเธอจึงสามารถยืนอย่างมั่นคงได้

ซือถูไห่กัดฟันแน่นและกล่าว “ยิงซาน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ คุณหลีกไป วันนี้ผมจะตบตีนังแพศยานี้ให้ตาย!”

สวี่ยิงซานใช้มือข้างหนึ่งปกป้องมู่ซินเย่ว์ที่อยู่ด้านหลัง มืออีกข้างหนึ่งวางลงบนหน้าอกของซือถูไห่และเอ่ยเกลี้ยกล่อม “ต้าไห่ คุณอย่าหุนหันพลันแล่น คุณใจเย็นก่อน คุณทุบตีใครจนตาย สุดท้ายก็ต้องติดคุก ผมคิดว่ามู่ซินเย่ว์นั้นเจ็บปวดหัวใจมากจนเธอสติเลอะเลือนไปชั่วขณะ คุณอย่าได้ถือสาเอาความกับเธอเลย”

ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของสวี่ยิงซาน ในที่สุดซือถูไห่นั้นก็อารมณ์เย็นลงเล็กน้อย แววตาของการสังหารในดวงตาก็ค่อยๆจางหายไป

“ใช่ ใช่แล้ว คุณหายใจเข้าลึกๆ สงบสติอารมณ์ลงหน่อย” สวี่ยิงซานยังคงเกลี้ยกล่อมต่อไป

มู่ซย่าที่อยู่ด้านหลังของสวี่ยิงซาน จ้องมองซือถูไห่ที่กำลังเปลี่ยนอารมณ์โกรธเข้าสู่ความสงบนิ่ง จากนั้นเธอมองสวี่ยิงซานด้วยสีหน้าซับซ้อน ฉับพลันภายในสมองของเธอก็ขาวโพลน ทันใดนั้นดวงตาของเธอกลอกไปมาสองครั้งอย่างรวดเร็ว สมองของเธอประมวลผลอีกครั้งในทันใด

-----ถ้าหากไม่ใช่ซือถูไห่ที่ตาย แล้ววันนี้จัดงานศพของใครกันล่ะ?

หรือว่า...มู่ซย่าตายงั้นเหรอ?

นังเด็กบ้านนอกมายังจิงตู เป็นไปได้ที่จะเสียชีวิตอย่างกะทันหันเนื่องจากไม่คุ้นชินกับสภาพแวดล้อม

มู่ซินเย่ว์ยังรู้สึกได้อีกว่าเหตุการณ์ในตอนนี้เธอนั้นไม่เห็นมู่ซย่าเลย

มู่ซย่าตายจริงๆงั้นเหรอ?

ขณะนี้ มู่ซินเย่ว์รู้สึกดีใจ ผิดหวังและเสียใจ

เธอดีใจที่อุปสรรคขวากหนามอย่างมู่ซย่าได้ตายไปเสียที ผิดหวังที่ซือถูไห่ไม่ได้ตายไปด้วย เสียใจที่เธอควรจะมองดูศพในโลงศพก่อนว่าเป็นใครแล้วค่อยร้องไห้ออกมา