ตอนที่ 277 หนึ่งคนตายหนึ่งคนเสียสติ

“ ไม่ ”มู่ซินเย่ว์ส่ายหน้าอย่างแรง ปฏิเสธความจริงเรื่องการตายของซือถูชิงซานอีกครั้ง ร้องไห้พลางตะโกนว่า “ ชิงซานของฉันยังไม่ตาย ลูกแค่หลับไปเท่านั้น ทำไมคุณต้องเอาลูกไปนอนในโลงด้วย คุณรีบอุ้มเธอออกมาเลยนะ ”

มีคนรู้สึกข้องใจ ซุบซิบกันเสียงเบาว่า “ ก็แค่ลูกสาวที่รับเลี้ยงเท่านั้น เธอถึงกับเสียสติไปเลยหรือ แม้ว่าจะรักมากแค่ไหน ก็ไม่น่าจะเสียใจถึงขั้นนี้ รับเลี้ยงวใหม่อีกคนก็ได้นี่นา ”

ทันใดนั้นก็เกิดเสียงนินทาขึ้นมา “ งานเลี้ยงวันเกิดที่บ้านตระกูลสวี่เมื่อคืนเธอไม่ได้ไปร่วมหรือไง เมื่อคืนซือถูชิงซานก็ไปร่วมงาน แล้วยังตะโกนบอกทุกคนด้วยว่าตัวเองเป็นลูกสาวแท้ๆของซือถูไห่กับมู่ซินเย่ว์ ”

คำพูดนี้เพิ่งจะสิ้นสุดลง ก็มีคนซุบซิบนินทากันมากขึ้น

“ จริงเหรอ ลูกแท้ๆเหรอ ถ้าอย่างนั้นไทม์ไลน์ก็ไม่ตรงน่ะซิ......นี่มันเท่ากับว่า ตอนที่คุณมู่หว่านเย่ว์ยังไม่จากไป พวกเขาสองคนก็มีลูกด้วยกันแล้วอย่างนั้นเหรอ ”

“ นั่นนะซี ตอนนั้นฉันก็คิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่วันนี้ได้มาเห็นปฏิกิริยาของมู่ซินเย่ว์แล้ว เหมือนเสียลูกสาวแท้ๆของตัวเองไปจริงๆเลย ”

“ ฉันว่า แม้พวกเขาจะอยู่ด้วยกันก่อนที่มู่หว่านเย่ว์จะตายก็ตาม แต่น้องเมียแต่งงานกับพี่เขย ยังไงก็ใช้ไม่ได้ ”

“ ชู่ หยุดพูดได้แล้ว เดี๋ยวพวกเขาก็ได้ยินหรอก ”

อย่างไรก็ตามซือถูไห่ก็ได้ยินหมดแล้ว

เส้นเอ็นสีเขียวที่หน้าผากของเขาปูดขึ้นมาอย่างชัดเจน

ซือถูชิงซานแม้จะตายไปแล้วก็ยังไม่ให้เขาได้อยู่อย่างสงบ คิดไม่ถึงเลยว่าจะพูดความลับทั้งหมดออกไป นี่เขาให้กำเนิดลูกโง่ๆอย่างนี้ได้ยังไง

ตลอดชีวิตนี้ซือถูไห่ยังไม่เคยรู้สึกอับอายเท่านี้มาก่อน

เขาเริ่มรู้สึกเสียใจที่ไปยุ่งกับมู่ซินเย่ว์ในตอนนั้น ถ้าไม่ทำอย่างนั้น เขาที่มีชีวิตอยู่มาจนอายุปูนนี้ คงไม่ถึงกับถูกคนอื่นพูดจานินทาหลับหลัง

สีหน้าของซือถูไห่เคร่งขรึมดำคล้ำเหมือนก้นหม้อ

แต่มู่ซินเย่ว์ดันไม่ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนรอบข้างเลย ดึงตัวซือถูไห่เอาไว้อย่างบ้างคลั่งและพูดว่า “ คุณรีบไปอุ้มชิงซานของพวกเราออกมาเลยนะ ถ้าลูกตื่นขึ้นมา เห็นว่าตัวเองอยู่ในโลงศพ คงจะตกใจจนร้องไห้แน่ๆ “

มู่ซินเย่ว์ในตอนนี้สมองเลอะเลือนจนแยกแยะไม่ออกแล้วจริงๆ