ตอนที่ 289 เป็นบ้า

เมื่อเจี่ยนได้ยินคำว่า ” อาจารย์ ” ก็รู้สึกแค่ว่าอายุคงสั้นลงเพราะมีความสุขมากเกินไป

เขาเกาหัวแกรก กระแอมไอหนึ่งครั้งก่อนจะพูดว่า “ วางใจได้ คุณหนูมู่ เรื่องอย่างนี้ผมเห็นมาเยอะแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ช้าก็หายดีแล้ว ”

“ ถ้าอย่างนั้นก็ดี ”

มู่ซย่าเพิ่งจะพูดจบ เยี่ยซือเจวี๋ยกับซือถูไห่ก็เดินขึ้นมาถึงชั้นสองแล้ว

เมื่อซือถูไห่เห็นเจี่ยน ก็รีบเข้าไปจับมือของเจี่ยนอย่างเป็นกันเอง พูดจาด้วยน้ำเสียงน่าฟังว่า “ คุณหมอเจี่ยน ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว คุณช่วยดูอาการของเธอ......ผมเพิ่งจะสูญเสียลูกสาวไป ถ้าต้องเสียภรรยาไปอีกคน ผมไม่รู้จริงๆว่าจะทนอยู่ต่อไปได้ยังไง ”

มู่ซย่ายิ้มเย็นในใจ

มู่ซินเย่ว์เป็นบ้า ซือถูไห่แค่รู้สึกขายหน้า ที่อยากจะรักษาเธอให้หายก็เพื่อรักษาหน้าเอาไว้ ส่วนเรื่องอื่น......ฮึฮึ

อย่างไรก็ตามอารมณ์ความคิดเหล่านี้มู่ซย่าไม่ได้เผยออกมาทางสีหน้าเลยแม้แต่น้อย ยังช่วยซือถูไห่พูดเสริมขึ้นมาอีกว่า “ อาจารย์เจี่ยน ทุกอย่างขอฝากไว้ในมือของคุณนะคะ ”

ขมับของเจี่ยนเต้นตุบตับ เขาพยักหน้ารับ ไม่กล้ามองไปทางมู่ซย่า แต่ถามซือถูไห่ว่า “ คนไข้อยู่ห้องไหน ”

“ ทางนี้ ผมจะพาคุณเข้าไป ”

ซือถูไห่ผายมือทำท่า ” เชิญ ” พาเจี่ยนมาถึงหน้าประตูห้องนอนห้องหนึ่ง

เมื่อเปิดประตูออก ข้างในก็มีเสียงสิ่งของถูกปากระแทกพื้นอย่างหนักดังขึ้น

มู่ซย่าตามเข้าไปด้วย แค่แวบแรกก็มองเห็นมู่ซินเย่ว์ที่ผมเผ้ารุงรังกำลังปาแก้วน้ำไปบนพื้น

มู่ซินเย่ว์ได้ยินเสียงเคลื่อนไหว ก็หันไปมองที่หน้าประตู

หลังจากที่สบเข้ากับสายตาของมู่ซย่า ชั่วขณะนั้นแววตาก็เย็นชาลง พุ่งตรงมาหามู่ซย่าทันที

มู่ซย่าเห็นแค่มู่ซินเย่ว์ที่ดูเหมือนจะแก่ลงถึงสิบปีภายในระยะเวลาแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น รูปร่างก็ผอมลงกว่าแต่ก่อนมาก ดวงตาของเธอแดงก่ำ ในตาขาวมีเส้นเลือดฝอยกระจายเต็มไปหมด วิ่งตรงไปทางมู่ซย่าด้วยสีหน้าดุร้าย

มู่ซินเย่ว์พลางวิ่งเข้าหาพลางตะโกนว่า “ มู่ซย่าแกมันสารเลว ฉันจะฆ่าแก ”

ท่าทีเช่นนั้น เหมือนปีศาจร้ายที่ต้องการจะเอาชีวิตของคนอื่นมาก