ตอนที่ 321 ระเบิด

มู่ซย่าไม่อยากจะสนใจเขา มือที่จับประตูใช้แรงมากขึ้น ประตูถูกดึงให้เปิดออก

ขณะที่มู่ซย่ากำลังจะเดินออกไป ก็ได้ยินชายหนุ่มพูดขึ้นว่า “เรือสำราญกำลังจะระเบิด”

มู่ซย่าชะงักเท้า ขมวดคิ้วมองชายหนุ่ม สังเกตสีหน้าของเขาอย่างละเอียด เพื่อทำให้มั่นใจว่าจริงหรือเท็จ

แต่แล้วใบหน้าของชายหนุ่มก็มีท่าทีกึ่งจริงกึ่งเท็จ ทำให้ดูไม่ออกว่าเขากำลังพูดโกหกหรือพูดความจริงกันแน่

คนคนนี้ปิดซ่อนอารมณ์ไว้ลึกเกินไป เธอแทบจะไม่สามารถแยกแยะได้จากสีหน้าผิวเผินเลย เพราะบนใบหน้าของชายหนุ่มไม่แสดงอาการใดๆออกมาเลย

ชายหนุ่มมองมู่ซย่าที่เอาแต่จ้องมองเขาอย่างพิจารณา ก็ยิ้มเยาะขึ้นมา พูดว่า “ไม่เชื่อละก็ เธอลองไปดูที่ตู้เสื้อผ้าในห้อง1201ก็จะเข้าใจเอง”

ชั่วพริบตาต่อมา

เสียง “ปัง” ดังขึ้น ประตูห้องถูกปิดลง

ภายในห้อง ชายหนุ่มมองประตูห้องที่ถูกปิดลง ริมฝีปากหยักขึ้นอย่างเย็นชา ในสายตาเต็มไปด้วยแววล้อเล่น

ลูกแมวน้อยตัวนี้ น่าสนใจแฮะ

ไม่ช้าใบหน้าหล่อเหลาของเขาก็กลับสู่โหมดเย็นชาอีกครั้ง ใช้กรามของตัวเองแตะไปที่นาฬิกาข้อมือที่สั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ

สองวินาทีต่อมา ในโทรศัพท์ก็มีเสียงนอบน้อมเสียงหนึ่งดังออกมา ใช้ภาษาต่างประเทศถามว่า “คุณหนู มีอะไรให้รับใช้ครับ”

“คนกลุ่มนั้นเจอผมแล้ว ฉันตรวจพบว่าพวกมันวางระเบิดไว้ในเรือสำราญลำหนึ่ง แต่ตรวจสอบไม่เจอว่าพวกนั้นจะฆ่าใคร ตามพิกัดของฉันมารับฉันด้วย”

เสียงในนาฬิกาข้อมือตอบกลับมาอย่างไม่ลังเลว่า “ได้ครับ โปรดระวังตัวด้วย ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”

“อืม”

หลังจากคุยกันเสร็จแล้ว ใบหน้าเย็นชาของชายหนุ่มก็เผยแววเกียจคร้านออกมา ภายใต้แสงอ่อนๆที่สาดส่องเข้าทำให้ดูน่ามองเป็นพิเศษ

ทันใดนั้นชายหนุ่มก็นึกถึงมู่ซย่าขึ้นมา

แมวน้อยที่หาเรื่องเขาอย่าคิดว่าจะหนีไปได้

คิดไม่ถึงว่าการตรวจสอบเบื้องหลังของครอบครัว จะทำให้สามารถเจอกับสัตว์เลี้ยงที่น่าสนใจได้ สัตว์เลี้ยงตัวนี้เจอกับอันตรายแต่ไม่ตื่นกลัว หน้าตาก็ไม่เลว เป็นเซอร์ไพรส์ที่คาดไม่ถึงเลยจริงๆ

ถ้าจับตัวเธอมาได้ เขาจะเลี้ยงดูเธออย่างดีทีเดียว

ภายนอกห้องของเรือ

มู่ซย่ากระชับเสื้อตัวนอกที่สวมอยู่เดินไปยังห้อง 1201 ที่ชายคนนั้นพูดถึง