ตอนที่ 323 เรือสำราญระเบิด

มู่ซย่าหมุนกล้องมือถือ อีกฝ่ายสำรวจดูระเบิดอย่างละเอียด

ไม่กี่วินาทีต่อมา รอนก็พูดด้วยสีหน้าซับซ้อนว่า “SAN ระเบิดลูกนี้.......ง่ายมาก”

มู่ซย่าใจชื้นขึ้นมา รีบพูดว่า “ในเมื่อมันง่าย คุณก็รีบบอกฉันว่าจะทำยังไงไม่ให้มันระเบิด”

แต่รอนกลับส่ายหน้า และพูดว่า “ปัญหามันอยู่ตรงนี้แหละ ระเบิดลูกนี้ง่ายจน......ต้องใช้การวัดดวงเท่านั้น”

“อะไรนะ” มู่ซย่าขมวดคิ้วถาม

รอนพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า “มองเห็นสายไฟสองสายแรกข้างระเบิดนั่นไหม”

มู่ซย่าพยักหน้า พูดว่า “เห็น เส้นหนึ่งดำ เส้นหนึ่งขาว”

รอนพยักหน้า “ใช่ สายไฟสองเส้นนี้ ขอเพียงตัดเส้นใดเส้นหนึ่ง ระเบิดก็จะไม่ทำงาน “

มู่ซย่ารีบถามขึ้นมาติดๆว่า “แล้วถ้าตัดผิดสายล่ะ”

รอนสูดลมหายใจเข้าเฮือกหนึ่ง บอกว่า “ถ้าตัดผิดสายละก็ ไม่ต้องนับถอยหลัง มันจะระเบิดทันที”

คิ้วของมู่ซย่าขมวดแน่นมากกว่าเดิม เธอใช้แรงกัดริมฝีปากล่าง ถามว่า “รอน คุณคิดว่าควรตัดสายสีดำหรือว่าสีขาวดี”

รอนส่ายหน้า “มันไม่มีมาตรฐานที่แน่นอนเลย ทั้งหมดอาศัยความคิดของคนทำระเบิดล้วนๆ”

มู่ซย่าพึมพำ “ความคิด......”

เธอกับฝ่ายตรงข้ามไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ใดๆกันมาก่อนเลย แม้แต่หน้าก็ไม่เคยเห็น จะรู้ได้อย่างไรว่าอีกฝ่ายคิดยังไง

เสียงของรอนดังขึ้นมาจากมือถืออีกครั้ง “คุณคุ้นเคยกับอีกฝ่ายหรือเปล่า หรือว่า คุ้นเคยกับคนของอีกฝ่ายไหม อีกฝ่ายเกลียดสีอะไร เป็นไปได้สูงว่าเส้นนั้นไม่ควรจะตัด”

มู่ซย่าส่ายหน้า “ฉันไม่รู้จักอีกฝ่าย......”

“แล้วคุณยังจะรออะไรอีก รีบหนีซิ”

มู่ซย่ากัดริมฝีปาก พูดว่า “ที่นี่มีคนอีกสามร้อยกว่าคน......”

“คุณนี่มัน......”

ทันใดนั้นดวงตาของมู่ซย่าก็เป็นประกายขึ้นมา พูดว่า “บางทีเขาอาจจะรู้ก็ได้”