ตอนที่ 327 ออร่ากดดัน

ชายผมทองตาสีเขียวคนนั้นได้ยินอย่างนี้ ก็เชิดคางขึ้นอย่างจองหอ รวบรวมความกล้าขึ้นมาอีกครั้งและพูดว่า “ในเมื่อประธานเยี่ยรู้ ผมก็จะไม่ขออ้อมค้อมอีกต่อไป ประเทศของพวกคุณมีอยู่ประโยคหนึ่งว่า น้ำไหลลงที่ต่ำ คนเดินขึ้นที่สูง ผมคิดว่าถ้าผมไปจากที่นี่จะสามารถทำให้ตระหนักที่คุณค่าของผมมากขึ้น ผมคิดว่า ประธานเยี่ยคงไม่โทษพวกผมนะ”

เยี่ยซือเจวี๋ยพยักหน้า “ผมไม่โทษพวกคุณอยู่แล้ว นี่เป็นเรื่องที่ผมอยากจะพูดพอดี ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็มีคุณค่าสูงมาก พวกคุณต่างก็อยากจะมีเงินเดือนและตำแหน่งที่สูงมากขึ้น นี่เป็นเรื่องปกติของคนเรา ผมจะขอพูดตรงๆเลย คนที่ยินดีจะอยู่ต่อ ทุกโปรเจคที่ทุกคนเข้าร่วมหลังจากนี้ บริษัทจะทำการจัดสรรหุ้นให้สอดคล้องกับมูลค่าของโปรเจคที่พวกคุณสร้างสรรค์ขึ้นมา”

เมื่อพูดจบ ทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมต่างก็เริ่มพูดคุยกันด้วยเสียงต่ำ

“นี่จะแบ่งหุ้นให้พวกเราเหรอครับ”

“ให้หุ้นพวกเราตามมูลค่าของแต่ละคน......น่าจะเป็นความหมายนี้ใช่ไหม”

ชายผมทองดวงตาสีเขียวทำเสียงต่ำในลำคออย่างไม่พอใจ พูดว่า “หุ้นมีมูลค่าแค่ไหน ขอแค่ผมไปทางนั้น ก็ได้เป็นผู้จัดการทั่วไป รายได้ทั้งปีสิบล้าน”

เยี่ยซือเจวี๋ยได้ยินอย่างนี้ ก็เลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะบอกว่า “ผมเชื่อว่าคุณค่าของทุกท่านไม่ได้มีมูลค่าแค่สิบล้านต่อปีเท่านั้น ยิ่งเป็นบิ๊กโปรเจคที่พวกคุณทำ มูลค่าความสร้างสรรค์ก็ยิ่งมากขึ้น รายได้ก็มากขึ้นตามไปด้วย หรือว่าทุกท่านไม่อยากจะลองดูหรือไงว่าตัวเองมีมูลค่ามากเท่าไหร่ เมื่อเทียบกำตำแหน่ง และเงินเดือนที่แน่นอนแล้ว การได้เห็นว่าพวกคุณเองสามารถสร้างมูลค่าให้ตัวเองได้สูงสุดแค่ไหนไม่ตื่นเต้นท้าทายกว่าหรือไง”

คำพูดนี้ทำให้ชายผมทองดวงตาสีเขียวพูดไม่ออกทันที

คุณค่าของเขาย่อมไม่ได้มีราคาแค่สิบล้านเท่านั้น......เขาสามารถสร้างมูลค่าให้สูงยิ่งขึ้นได้

แทบจะทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมต่างก็รู้สึกหวั่นไหวขึ้นมา

เยี่ยซือเจวี๋ยยังคงพูดต่อไปว่า “พวกคุณไม่ได้อยู่ในบริษัทนี้แค่ระยะเวลาสั้นๆ ผมเชื่อว่าทุกท่านก็คงจะรู้สึกผูกพันกับที่นี่ จะเอายังไงดี จะสู้ไปพร้อมกับบริษัทเก่า เพื่อดูว่าตัวเองจะสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้อีกเท่าไหร่ หรือว่าจะไปยังที่ที่ไม่คุ้นเคย รับเงินเดือนที่มั่นคงทางเดียวเท่านั้น ใช้ชีวิตในแบบที่สามารถมองเห็นปลายทางได้เลยแบบนั้น”

ชายผมทองกัดฟัน และเป็นคนแรกที่เอ่ยขึ้นมาว่า “ผมยินดีที่จะอยู่ที่นี่ต่อ”

เขาต้องการจะดูว่าตัวเองมีคุณค่ามากแค่ไหน ดูว่าความสามารถของตัวเองมีเท่าไหร่ และสามารถบุกตะลุยไปถึงระดับไหน

หลังจากที่ชายผมสีทองเอ่ยปาก ก็มีคนไม่น้อยทยอยยกมือขึ้น

“ผมก็ยินดีจะอยู่ต่อเหมือนกัน”

“นับผมด้วยอีกคน”