ตอนที่ 33 ใครไม่ทำฉัน

สวี่ซิงซิงเดินไปทางพิตบุลล์ขนาดใหญ่ สุนัขตัวนั้นฟังคำสั่งของสวี่ซิงซิง ภายใต้การปลอบโยนของสวี่ซิงซิง มันก็เปลี่ยนจากอารมณ์ดุร้ายเป็นเงียบสงบ

คนรับใช้ถูกนำตัวไปรักษาแล้ว และสวี่ซิงซิงก็พาไกวไกวไปที่ประตูใหญ่

เธอเห็นมู่ซย่าที่ยืนอยู่นอกประตูเหล็กจากที่ไกลๆ เห็นเพียงหญิงสาวที่รูปร่างผอมเพรียวและงดงาม ถึงแม้จะมองไม่เห็นใบหน้าจากที่ไกลๆ แต่ก็รู้สึกได้ว่าหญิงสาวคนนี้มีบุคลิกเฉพาะตัว

แต่สวี่ซิงซิงก็ยังคงไม่สนใจเหมือนเดิม

เธอเคยได้ยินซือถูชิงซานอธิบายรูปร่างหน้าตาของมู่ซย่า แต่เธอคิดว่าตัวเองสวยเป็นอันดับหนึ่งของจิงตู จึงไม่เห็นมู่ซย่าอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

ผ่านไปไม่นาน สวี่ซิงซิงก็เดินไปถึงประตูใหญ่และเห็นรูปร่างหน้าตาของมู่ซย่าอย่างชัดเจน

ใบหน้าของมู่ซย่างดงามราวกับรูปภาพ การแต่งกายสุดแสนธรรมดาของเธอกลับทำให้เธอดูเปล่งประกายราวกับผีเสื้อที่สวยที่สุด แม้แต่ลมยังหยุดให้เธอ

แม้แต่สาวงามที่สุดในแผ่นดิน คำพวกนี้แทบจะเทียบกับเธอไม่ได้เลย

เพียงพริบตาเดียว สวี่ซิงซิงก็เบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตา เนื่องจากตกตะลึงเกินไปจนเกือบจะลืมวิธีหายใจไปแล้ว

ปะ เป็นไปได้อย่างไร

สาวบ้านนอกคนนั้น … ทำไมถึง ห น้าตาสะสวยได้ขนาดนี้

เรื่องสวยก็ว่าไปอย่าง แต่ทำไมบุคลิกของเธอถึงดีกว่าเธอที่สวยเป็นอันดับหนึ่งของจิงตูขนาดนั้น

ตาของเธอมีปัญหาอย่างนั้นหรือ

ความอิจฉาริษยาเป็นเหมือนเถาวัลย์ แผ่ขยายไปทั่วเส้นเลือดทุกเส้นของสวี่ซิงซิงอย่างรวดเร็ว

เธอไม่คิดจะ ‘สั่งสอนเล็กน้อย’ แล้ว เธอคิดจะสั่งสอนมู่ซย่าอย่างหนักหน่วง!

ยังดีที่ความงามของมู่ซย่ายังไม่โด่งดังไปทั่ว จะได้ทำลายเธอให้สิ้นซาก!

มู่ซย่าเห็นว่าซือถูชิงซานยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาวผมบลอนด์คนหนึ่ง และหญิงสาวผมบลอนด์คนนั้นดูเหมือนจะหยิ่งผยองสุดๆ ในมือยังจูงสุนัขตัวใหญ่ไว้ด้วย

มู่ซย่าเลิกคิ้วขึ้นและถามไปว่า “ซือถูชิงซาน เธอทำอะไรของเธออีกแล้ว รีบเปิดประตู!”

สวี่ซิงซิงยกมือขึ้นไปรับเนื้อสดมาจากบอดี้การ์ด และโยนไปทางประตูใหญ่