ตอนที่ 332 ช่วยเธอแก้แค้น

ร่องรอยของบาดแผลนั้นยาวมาก ราวกับว่าเป็นตะขาบตัวหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น หลิวเยี่ยใช้มือของตนเทียบขนาดบาดแผล บาดแผลนั้นมีความยาวประมาณมือของเธอ

หลิ่วเยี่ยไม่สามารถจินตนาการถึงบาดแผลที่น่ากลัวเช่นนี้ได้ มู่ซย่าเย็บบาดแผลเช่นนี้โดยไม่กะพริบตาได้อย่างไรกัน อย่างไรก็ตามเมื่อเธอเห็นบาดแผลนี้ เธอรู้สึกว่าหนังศีรษะชาและอีกทั้งยังรู้สึกสงสาร

บาดแผลเช่นนี้จะต้องเจ็บปวดมากเพียงใด?

หลิ่วเยี่ยมองไปทางผู้หญิงคนนั้น เห็นเพียงว่านอกเสียจากใบหน้าของหล่อนที่ซีดเซียวมากกว่าเดิมเล็กน้อย นอกเหนือจากนั้นก็ไม่ได้อะไรเปลี่ยนแปลงไป หล่อนไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว

เด็ดขาด

ประหลาด

สองคนนี้ล้วนแต่โหดเหี้ยมไร้ความปราณี

หลังจากที่มู่ซย่ารักษาบาดแผลทั้งหมดบนร่างกายของผู้หญิงคนนั้น เธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อโอเวอร์ไซส์ที่สะอาดสะอ้านให้แก่หล่อน

หลังจากที่จัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จสิ้น แผ่นหลังของมู่ซย่าก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

เธอทอดถอนหายใจและเอ่ย “เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เธอสามารถบอกฉันได้แล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”

ผู้หญิงคนนั้นมองหลิ่วเยี่ยอีกครั้ง----หล่อนยังคงไม่ไว้วางใจหลิ่วเยี่ย หรือไม่อาจจะกล่าวได้ว่านอกเหนือจากเยี่ยซือเจวี๋ยแล้วหล่อนนั้นไม่ไว้ใจใครเลย

สำหรับความไว้วางใจที่หล่อนมีต่อมู่ซย่านั่นก็อาจจะเป็นเพราะเยี่ยซือเจวี๋ย

หลิ่วเยี่ยพิจารณาคำพูดและสังเกตสีหน้า จากนั้นเอ่ยปากกล่าว “ดิฉันจะออกไปดูลาดเลาด้านนอกให้พวกคุณ พวกคุณคุยกันได้ตามสบายเลยนะคะ”

มู่ซย่าพยักหน้า กระทั่งประตูห้องปิดลง ในที่สุดหญิงสาวคนนั้นก็เอ่ยปาก “คุณมู่ ขอบคุณนะคะ”

“เป็นเรื่องที่ต้องทำ” มู่ซย่าส่ายศีรษะและเอ่ย “ตอนนี้เธอสามารถบอกฉันได้แล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”

หญิงสาวขบเม้มริมฝีปากล่าง ราวกับว่ากำลังย้อนนึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดอย่างแสนสาหัสอย่างไรอย่างนั้น ขมวดคิ้วด้วยความประหม่าและเอ่ย “เมื่อวานนี้ พวกเขาขับตามรถของคุณไปเพื่อปกป้องดูแลความปลอดภัยของคุณ แต่ทว่าเมื่อขับผ่านถนนยกระดับ จู่ๆรถบรรทุกสินค้าคันหนึ่งที่กำลังจอดอยู่บนเลนถนนฉุกเฉินนั้นพุ่งเข้ามาหาพวกเรา... ขนาดของรถคันนั้นค่อนข้างใหญ่และเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พวกเราก็ตกลงไปภายในแม่น้ำพร้อมกับรถของพวกเรา”