ตอนที่ 348 โรงพยาบาลจิตเวช

“อย่างนั้นเหรอคะ......”มู่ซย่าสีหน้าเสียดาย

ซือถูไห่ไม่ได้ต่อบทสนทนา ทำท่าทีตั้งใจขับรถ

แต่มู่ซย่าดูออกว่าดวงตาของเขาสั่นไหวไม่หยุด นั่นเป็นการแสดงถึงความรู้สึกผิดในใจ

ฆ่าคนนี่นา ย่อมต้องรู้สึกผิดซิ

เธอยิ้มเย็นในใจ ตอนนี้เธอนั่งอยู่ในรถคันเดียวกับซือถูไห่ยังรู้สึกรังเกียจเขามาก หวังว่าจะไปถึงโรงพยาบาลจิตเวชเร็วๆ

ในขณะที่รถกำลังจะขับไปถึงโรงพยาบาลจิตเวชนั่น จู่ๆมือถือของซือถูไห่ก็ดังขึ้นมา

เขาว่างมือถือไว้บนแท่นวางที่อยู่ในรถ มู่ซย่ามองแวบเดียวก็เห็นว่าหน้าจอปรากฏคำว่า เจี่ยงฟู่หมิง

เจี่ยงฟู่หมิง

นี่เจี่ยงฟู่หมิงกับซือถูไห่ยังติดต่อกันอยู่อย่างนั้นเหรอ

เรื่องนี้มันเหนือการคาดหมายของมู่ซย่ามาก แต่เธอก็ซ่อนอารมณ์ไว้ได้อย่างดีเยี่ยม สีหน้าดูแล้วค่อนข้างสงบนิ่ง

ซือถูไห่กดรับโทรศัพท์ผ่านบลูทูธที่เชื่อมต่อกับรถยนต์

“ฮัลโหล เสี่ยวเจี่ยงเหรอ”

“ท่านประธาน” เสียงของเจี่ยงฟู่หมิงเหมือนอยู่ในรถ “บริษัทย่อยในต่างประเทศของคุณผู้หญิงมีโปรเจคใหม่ ต้องให้คุณผู้หญิงเซ็นเอกสาร แต่ผมติดต่อเธอไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าคุณจะช่วยติดต่อเธอให้หน่อยได้ไหมครับ”

คำพูดนี้ทำให้มู่ซย่ายิ่งรู้สึกคาดไม่ถึงมากขึ้นไปอีก

ที่แท้ซือถูไห่รู้ว่ามู่ซินเย่ว์ไปเปิดบริษัทย่อยที่ต่างประเทศด้วยเหรอ

ซือถูไห่สีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย ก่อนจะถามด้วยความสงสัยว่า “ต้องให้เจ้าตัวเซ็นเหรอ นายเป็นผู้ช่วยมือหนึ่งของเธอ เซ็นแทนเธอไม่ได้หรือไง”

ได้ยินเจี่ยงฟู่หมิงตอบกลับมาว่า “โปรเจคนี้เกินขอบเขตอำนาจของผม นี่เป็นการสั่งซื้อมูลค่ากว่าสิบล้าน ต้องให้คุณนายเป็นคนเซ็นอนุมัติ อีกอย่างยังต้องบันทึกภาพอีกด้วย ฉะนั้นจึงต้องให้คุณผู้หญิงเซ็นด้วยตัวเองครับ”

“ระดับสิบล้าน” ดวงตาของซือถูไห่สว่างขึ้น เอ่ยถามอย่างรู้สึกตื่นเต้นดีใจว่า “บริษัทของเธอขาดทุนมาตลอดไม่ใช่หรือไง ทำไมจู่ๆถึงได้รับคำสั่งซื้อล็อตใหญ่ขนาดนี้”