ตอนที่ 363 เข้าใจผิด

คงไม่ใช่…เรื่องที่เธอเคยโกงข้อสอบตอนมอปลายหรอกนะ?

ให้ตายเถอะ เธอแค่จดสูตรเข้าไปนิดเดียวเองแล้วก็แอบดูไปแค่แวบเดียวเท่านั้นด้วย!

ทว่าได้ยินยามพูดต่อว่า “ยามด้านนอกบอกว่าเป็นอาจารย์ที่ชื่อโอวหยางโม่ครับ”

“โอวหยางโม่!” กู้หว่านหว่านตื่นเต้นจนลุกยืนขึ้นมา

แต่ไม่นานเธอก็ตระหนักได้ถึงพฤติกรรมของเธอ จึงได้หันไปยิ้มเขินๆ ให้กับสือซูเจินแล้วอธิบายว่า “อาจารย์โอวหยางเป็นอาจารย์ของมหาลัยจิงตูที่เพิ่งถูกว่าจ้างด้วยเงินที่สูงมากๆ ในปีนี้ อายุน้อยมากๆ แต่ความสามารถล้นเหลือ ก่อนหน้านั้นเขาเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยชั้นนำของต่างประเทศ ได้ยินมาว่าบ้านหลังหนึ่งยังไม่พอใส่รางวัลที่เขาเคยได้รับเลยค่ะ”

สือซูเจินมีความสนใจต่อคนเก่งๆ มาแต่ไหนแต่ไร เมื่อได้ยินกู้หว่านหว่านว่าเช่นนี้ เธอจึงสั่งยามลงไปว่า “รีบไปเชิญอาจารย์โอวหยางเข้ามาเร็ว”

“ครับ!” ยามทำตามคำสั่งทันที

ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที โอวหยางโม่ก็ถูกยามพาเข้ามาในคฤหาสน์

เขาเดินผ่านทางเดินเห็นภาพวาดบนผนังที่ล้วนเป็นภาพวาดราคาแพงและมีชื่อเสียง แม้แต่กรอบรูปยังทำมาจากไม้ราคาแพงอีกด้วย สมแล้วที่เป็นเศรษฐีนัมเบอร์วันของเมืองจิง

ในที่สุดเขาก็เดินมาถึงห้องรับแขกสักที

ผู้หญิงที่แต่งตัวเป็นคนชั้นสูงเดินยิ้มเข้ามาต้อนรับ “อาจารย์โอวหยาง เข้ามานั่งก่อนสิคะ!”

โอวหยางโม่พยักหน้า “สวัสดีครับคุณนาย คุณเป็นคุณแม่ของกู้หว่านหว่านใช่ไหมครับ?”

สือซูเจินปิดปากหัวเราะเบาๆ “ไม่ใช่หรอกค่ะ ฉันเป็นแม่ในอนาคตของเธอน่ะ หว่านหว่าน รีบมาทักทายอาจารย์โอวหยางเร็ว”

เมื่อสือซูเจินหันกลับไป สายตาของโอวหยางโม่ก็เห็นกู้หว่านหว่านที่อยู่ข้างหลังเธอทันที

เขาเคยเช็คประวัติของกู้หว่านหว่านมาก่อน ฉะนั้นต้องรู้จักเธออยู่แล้ว

กู้หว่านหว่านสวมชุดกระโปรงสายเดียวสีเขียวเข้มคู่กับเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวแบรนด์กุชชี มีกลิ่นอายของความเป็นหญิงสาวและความเป็นนักเรียนในเวลาเดียวกัน ดูก็รู้เลยว่าเป็นนักเรียนที่เรียบร้อยและเชื่อฟังคนหนึ่ง

โอวหยางโม่พอใจเป็นอย่างมาก เขาบอกจุดประสงค์ของตนไปโดยตรง ว่าอยากให้กู้หว่านหว่านเข้ามาเรียนในห้องปรับพื้นฐานของตนโดยไม่อ้อมค้อม