ตอนที่ 368 คบคิดกับตาเฒ่า

ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินไปถึงประตูห้อง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ผู้อำนวยการพานเปิดประตูออกทันที เมื่อเห็นคนที่มาพบเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที “อาจารย์โอวหยาง! ผมกำลังจะไปหาคุณอยู่พอดีเลย”

โอวหยางโม่กำลังจะปริปากพูด กู้หว่านหว่านที่อยู่ด้านหลังก็เห็นมู่ซย่าที่ยืนอยู่ข้างหลังผู้อำนวยการ

เธอชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็เผยสีหน้าดูถูกเหยียดหยามออกมา

เธอก็ว่าทำไมมู่ซย่าที่เป็นพนักงานธรรมดาๆ ถึงได้มาที่มหาวิทยาลัยจิงตูได้ ที่แท้ก็มาหาเสี่ยคนใหม่หลังจากที่ถูกเยี่ยซือเจวี๋ยเขี่ยทิ้งนี่เอง

แต่การเลือกคนของมู่ซย่าครั้งนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ถึงได้มาคบคิดกับตาเฒ่าที่ผมขาวและผอมแห้งได้

แต่คนแก่ก็ดีเหมือนกัน คนแก่มีเงินประกัน อย่างน้อยมู่ซย่าก็ไม่ต้องอดอยาก

เธออดไม่ได้ที่จะกล่าว “คุณมู่ ไม่เจอกันไม่กี่วันคุณก็ทำฉันตาสว่างเลยนะคะ”

“พวกเธอรู้จักกันหรอกเหรอ?” ผู้อำนวยการพานพูดยิ้มๆ “นักเรียนคนนี้ผมรู้จัก เธอคือกู้หว่านหว่านใช่ไหม คนที่สอบได้ที่หนึ่งของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเรา”

ผู้อำนวยการพานไม่รู้สึกถึงความหมายแฝงในคำพูดของกู้หว่านหว่าน แต่มู่ซย่ารับรู้ได้

สายตาแบบนี้ต้องไม่ใช่คำพูดที่น่าฟังแน่นอน

แต่เธอไม่อยากก่อเรื่องในมหาวิทยาลัยที่แม่เคยสอนมาก่อน ดังนั้นจึงได้พยักหน้ารับนิ่งๆ ไม่สนใจกู้หว่านหว่านเลยสักนิด

กู้หว่านหว่านเห็นท่าทีใจเย็นของมู่ซย่า ก็หงุดหงิดขึ้นมา

แค่ผู้หญิงที่เกาะผู้ชายไปมั่วคนหนึ่งยังจะมาแสร้งทำเป็นสุขุมอีก

แต่เพราะมีผู้อำนวยการกับโอวหยางโม่อยู่ด้วย กู้หว่านหว่านจึงไม่ได้อาละวาดอะไรออกไป เพียงแค่ละสายตาออกอย่างรังเกียจ

มู่ซย่ายังไม่มีค่าพอที่จะทำให้เธอสูญเสียภาพลักษณ์ได้ ยังไงซะตอนนี้เยี่ยซือเจวี๋ยก็เป็นของเธอแล้ว ฉะนั้นเธอไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปหรอก