ตอนที่ 395 สิ้นหวังอย่างถึงที่สุด

มู่เฉินเหล่ยเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทาและเอ่ยว่า “ผมขอโทษ ผมขอโทษ พูดกันตามหลักการแล้ว โปรแกรมโกงเกมนี้ไม่ควรจะถูกระบบตรวจสอบเจอสิ ไม่รู้ว่าทำไม...ไม่นึกเลยว่าหุ่นยนต์จะตรวจเจอ พี่เสี่ยวหวัง คุณให้เวลาผมหน่อยได้ไหม? เดี๋ยวผมจะช่วยเปิดแอคเคาท์ให้คุณขึ้นมาอีกแอคเคาท์หนึ่ง ในฤดูกาลนี้ ผมต้องทำให้คุณได้อันดับหนึ่งของตารางได้แน่”

“ไอ้เด็กพูดจาเหลวไหลนี่! นี่มันใช่ปัญหาเรื่องอันดับในตารางที่ไหนกัน? แอคเคาท์นี้ของฉันมีมูลค่าหลายล้าน คิดว่าเปิดแอคเคาท์ใหม่แล้วมันจะสามารถชดเชยกันได้หรือไง?! ”

มู่เฉินเหล่ยกลืนน้ำลาย และเอ่ยถามว่า “งั้น งั้นคุณอยากให้แก้ไขยังไงครับ? ”

“แก้ไขยังไง? เอาเงินมา! สองล้าน ห้ามขาดไปแม้แต่สตางค์เดียว! ”

“สองล้าน? ” หน้าอกของมู่เฉินเหล่ยสั่นขึ้นลงอย่างรุนแรง เขาพยายามตามหาเสียงของตนเองกลับมาและเอ่ยว่า “ผมเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง คุณจะให้ผมไปหาเงินสองล้านมาจากไหน? ”

“นั่นมันก็เรื่องของนาย ไม่เกี่ยวกับฉัน ถ้าก่อนเที่ยงคืนนี้ฉันยังไม่ได้เงินสองล้านจากนาย งั้นพวกเราก็ไปเจอกันที่ศาล! ”

อีกฝ่ายตัดสายไปทันที ไม่เหลือทางหนีทีไล่ไว้ให้มู่เฉินเหล่ยเลย

มู่เฉินเหล่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยความห่อเหี่ยวใจ เขารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่อยากแข่งกับผู้เล่นอันดับหนึ่ง เสียใจจริงๆ ที่ตัวเองโลภอยากได้เงินสามแสนที่เพิ่มมา

รู้อะไรไหม อันดับที่สามในตารางที่ได้มานั้นเป็นผลมาจากความพยายามของเขาตลอดทั้งวันทั้งคืน ก่อนที่จะมาถึงการแข่งขันในครั้งนี้ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยใช้โปรแกรมโกงเลย!

แต่มารู้สึกเสียใจเอาตอนนี้ก็สายไปแล้ว

มู่เฉินเหล่ยนั่งเหม่ออยู่พักหนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบริษัทที่ขายโปรแกรมโกงเกมให้เขา

ใช่! ถ้าหาบริษัทนั้นเจอ เขาก็จะมีโอกาสเรียกร้องค่าเสียหายจากอีกฝ่าย แค่นั้นก็แก้ปัญหาเรื่องสองล้านหยวนนี่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ?

มู่เฉินเหล่ยจุดไฟความหวังขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่จะช่วยชีวิตของตัวเองเอาไว้ได้ เขารีบกดโทรหาอีกฝ่ายทันที

แต่ไม่ว่าจะโทรไปกี่ครั้งอีกฝ่ายก็ไม่รับสายเลย