ตอนที่ 401 ฉีกหน้ากาก

กู้หว่านหว่านไม่รู้เลยว่าหลัวฉิงกำลังจะทำอะไร

เธอมองไปที่หลัวฉิงอย่างไม่เข้าใจ ก็เห็นเพียงรอยยิ้มหวานที่ประดับอยู่บนใบหน้าเบื่อโลกของหลัวฉิงตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

รอยยิ้มนั้นดูไม่เข้ากับเจ้าหล่อนเลย

หลัวฉิงไม่ได้มองมู่ซย่าเลยแม้แต่น้อย แต่กลับหันไปทักทายชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมู่ซย่า “พี่เฮ่าเซวียน? พี่มาอยู่ที่นี่เหมือนกันได้ยังไงคะ? ”

เมื่อจวินเฮ่าเซวียนได้ยินเสียงจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าด้านหลังมีคนมายืนอยู่ เขาหันกลับไปมอง และเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งทันที “อ้อ คุณเองเหรอ หลัวฉิง”

“ฉันเองค่ะ” หลัวฉิงลากกู้หว่านหว่านไปนั่งลงทางด้านขวาของจวินเฮ่าเซวียน และเอ่ยถามอย่างสนิทสนม “พี่เฮ่าเซวียน คงไม่ถือสาใช่ไหมคะถ้าฉันจะนั่งทานข้าวด้วย? ”

ตระกูลจวินมีอำนาจมีอิทธิพล จะต้องไม่ถือสาที่เธอมาขอทานข้าวด้วยสักมื้ออย่างแน่นอน

แต่ชั่วพริบตาต่อมา จวินเฮ่าเซวียนก็ขมวดคิ้วและเอ่ยออกมาสองคำว่า “ถือสา”

สีหน้าของหลัวฉิงนิ่งค้างไปทันที ถึงขนาดที่มีวินาทีหนึ่งที่เธอสงสัยว่าหูของตัวเองมีปัญหาหรือเปล่า

กู้หว่านหว่านที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกอายตามไปด้วย อายจนนิ้วเท้าแทบจะจิกทะลุพื้นอยู่แล้ว

หลัวฉิงสูดหายใจเข้าลึก และเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มแข็งทื่อว่า “พี่เฮ่าเซวียน พี่ล้อฉันเล่นใช่ไหม? ”

จวินเฮ่าเซวียนเอ่ยอย่างไม่ไว้หน้าใดๆ ทั้งสิ้น “ไม่ได้ล้อเล่น วันนี้ผมไม่ได้เป็นคนเลี้ยง คุณจะนั่งกินด้วยได้หรือไม่ก็ต้องถามคนเลี้ยง”

ในใจของหลัวฉิงรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี เธอฝืนยิ้มปลอมๆ บนใบหน้าเอาไว้และถามว่า “งั้นวันนี้ใครเป็นคนเลี้ยงเหรอคะ? ”

มู่ซย่ามองไปที่หลัวฉิงกับกู้หว่านหว่านด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ฉัน”

“อ่า คุณเองเหรอ คุณมู่” หลัวฉิงเอ่ย “ถ้าอย่างนั้นมื้อนี้ฉันเลี้ยงเองดีกว่า ฉันกับพี่เฮ่าเซวียนก็ไม่ได้เจอกันนานแล้วเหมือนกัน กำลังอยากคุยด้วยหน่อยพอดี”

สีหน้าของมู่ซย่ายังคงเรียบนิ่งเหมือนเดิม เธอเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง “ไม่จำเป็น จ่ายเงินไปแล้ว ถ้าคุณอยากเลี้ยงข้าวเขา ครั้งหน้าค่อยเลี้ยง ครั้งนี้ฉันเป็นคนเลี้ยง แต่ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ เชิญคุณออกไปได้”