ตอนที่ 416 ตกใจจนกลัวไปเลยใช่ไหม

พอชายคนนั้นพูดจบ ก็รีบเร่งชายสองคนที่เดินเข้าไปใกล้มู่ซย่า “มัวแต่ทำอะไรอยู่? กระต่ายกับเต่าวิ่งแข่งกันเหรอ? รีบลงมือกันสิ จะได้รีบทำงานให้มันเสร็จ เดี๋ยวตำรวจก็แห่กันมาพอดีหรอก!”

พอชายสองคนได้ยินคำนี้ ก็เร่งฝีเท้าทันที

“เดี๋ยวก่อน!” มู่ซย่าเอ่ยปากอีกครั้ง

ชายที่เป็นหัวหน้าหัวเราะ “ตอนนี้รู้สึกกลัวแล้วล่ะสิ? มันสายไปแล้ว!”

มู่ซย่ากระตุกมุมปากแล้วกล่าวว่า “สองคน สองคนมันช้าเกินไป เข้ามาให้หมดเลย ฉันรีบ น้าที่ดูแลหอพักยังรอให้ฉันกลับไปล็อคประตูอีก”

“ ? ? ? ” มีสามคำถามโผล่ขึ้นมาในหัวของชายที่เป็นหัวหน้า

เขายังสงสัยว่าตัวเองได้ยินผิดด้วยซ้ำ แต่สีหน้าที่แสดงออกมาบนใบหน้าของหญิงสาวดูจริงจังมาก นั่นก็แปลว่าเขาไม่ได้หูฝาดและก็ไม่ใช่การพูดเล่นอีกด้วย

จวินหรงเซวียนทั้งตะลึงและหวาดกลัวแล้วตะโกนว่า “มู่ซย่า รีบหนี! เธอรับมือคนพวกนี้ไม่ไหวหรอก พวกเขาถูกใครบางคนว่าจ้างมา เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมัน!”

“นายไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” มู่ซย่าไม่ได้หันไปมองจวินหรงเซวียนอีก แต่พูดกับชายที่เป็นหัวหน้าว่า “แกหูหนวกหรือยังไง? ฉันบอกว่า ให้พวกแกเข้ามาพร้อมกันหมดเลย”