ตอนที่ 428 ไม่อาจจะทน

มู่ซย่าตอบกลับอย่างไม่ถ่อมตนว่า “ขอบคุณค่ะอาจารย์” จากนั้นก็วางหนังสือแล้วนั่งลง

เธอกวาดสายตามองไปด้านหน้า เห็นแววตาของหลัวฉิงเต็มไปด้วยความแค้นเคือง และแผ่นหลังที่ยืดตรงของกู้หว่านหว่าน

เธอเองก็ไม่อยากเปิดเผยทักษะภาษาอังกฤษของเธอหรอกนะ แต่ทำไปเพื่อรูมเมทสุดน่ารักน่ะ

ทันทีที่เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น อาจารย์ซ่งก็เดินเข้ามาหามู่ซย่าทันที เขาถาม “มู่ซย่า หนูไปฝึกสำเนียงลอสแอนเจลิสมาจากไหนเหรอ?”

มู่ซย่าทำได้เพียงโกหกออกไป “ตอนว่างๆ หนูชอบฟังข่าวต่างประเทศน่ะค่ะ พอนานเข้าก็เลยพูดได้ค่ะ”

“เยี่ยม! นิสัยแบบนี้เยี่ยมมากๆ! บอกตรงๆ นะ สำเนียงนี้อาจารย์ในมหาวิทยาลัยไม่มีใครที่พูดได้เป๊ะเท่าหนูเลยสักคน”

มู่ซย่ายิ้มเขินๆ “ขอบคุณค่ะอาจารย์ แต่ว่าเรื่องตัวแทนวิชาภาษาอังกฤษหนูขอปฏิเสธนะคะ อีกไม่นานหนูก็ไม่อยู่แล้วน่ะค่ะ”

“ทำไมล่ะ?” อาจารย์ซ่งถามอย่างไม่เข้าใจ “ที่บอกว่าไม่อยู่นี่หมายความว่ายังไง?”

“เอ่อ…เอาเป็นว่าอีกไม่นานหนูก็ไม่อยู่ที่นี่แล้วค่ะ”

เธอกลับมาเพื่อแก้แค้นแทนแม่ ไม่ได้ตั้งใจจะกลับมาเรียนที่มหาวิยาลัยจิงตูจริงๆ สักหน่อย

อาจารย์ซ่งงุนงง “เอาเถอะ ถ้าหนูเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็บอกอาจารย์นะ ตั้งใจเรียนต่อไปล่ะ ถึงแม้หนูจะสอบมหาวิทยาลัยอังกฤษไม่ติด แต่อาจารย์ก็สามารถแนะนำหนูให้มหาวิทยาลัยโอฟีร์ มหาวิทยาลัยเดิมของอาจารย์ได้”

มหาวิทยาลัยโอฟีร์ก็เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับโลก และไม่ด้อยไปกว่ามหาวิทยาลัยอังกฤษเหมือนกัน

สีหน้าของมู่ซย่ายังคงเรียบเฉย “ขอบคุณค่ะอาจารย์ หนูจะเก็บไปคิดดีๆ ค่ะ”

“ได้เลย ถ้างั้นอาจารย์ไม่รบกวนล่ะ” อาจารย์ซ่งจากไปยิ้มๆ ไม่อาจบรรยายความรู้สึกดีใจเป็นคำพูดได้

หลัวฉิงได้ยินบทสนทนานี้พอดี เธอจึงอดไม่ได้ที่จะลุกเดินไปถามมู่ซย่าว่า “มู่ซย่า เธอทบทวนมาก่อนล่วงหน้าใช่ไหม?”

มู่ซย่าขมวดคิ้ว “ฉันไม่ว่างขนาดนั้นหรอกนะ”

หลัวฉิงหัวเราะ แล้วพูดว่า “คำศัพท์ในหนังสือเล่มนี้เยอะจะตายไป เธอที่เป็นแค่เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ไม่ได้โตในต่างประเทศด้วย ใครจะเชื่อว่าเธอไม่ได้ทบทวนมาก่อน?”