ตอนที่ 441 เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ

เมื่อกู้หว่านหว่านได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าก็ดูน่าเกลียดขึ้นมาทันที

เธออดไม่ได้ที่จะพูดออกไปว่า “โจทย์ข้อนี้เกินขอบเขตเนื้อหาที่เรียนมาแบบนี้ คาดว่ามู่ซย่าก็น่าจะทำไม่ได้เหมือนกันนะ เธอเองก็ไม่ใช่ว่าจะทำได้ทุกอย่างสักหน่อย และในคาบเรียนก็เอาแต่หลับ นายอย่าเสียเวลาเลยจะดีกว่า”

“ไม่เป็นไรหรอก” เพื่อนร่วมโต๊ะส่ายหน้า “ถามแป๊บเดียวไม่เสียเวลาหรอก ฉันจะลองไปถามดู”

ขณะที่พูดเพื่อนร่วมโต๊ะก็หยิบแบบฝึกหัดขึ้นมา จากนั้นก็เดินไปหามู่ซย่า

สายตาของกู้หว่านหว่านอดไม่ได้ที่จะมองตามไป

เธออยากดูว่ามู่ซย่าจะทำโจทย์ที่เกินขอบเขตเนื้อที่เรียนมาแบบนี้ได้ไหม

แต่คาดว่ามีความเป็นไปได้สูงมากที่จะทำไม่ได้เหมือนกัน ต่อให้มู่ซย่าจะเก่งมากแค่ไหน แต่จะเข้าใจเรื่องกลศาสตร์หน่วยพลังงานด้วยเหรอ?

ยิ่งคิดกู้หว่านหว่านก็ยิ่งรู้สึกว่ามู่ซย่าไม่มีทางทำได้ จึงอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นและเดินตามเพื่อนร่วมโต๊ะไป

ความอึดอัดที่เธอเคยประสบพบเจอ เธออยากเห็นมู่ซย่าได้สัมผัสมันสักครั้งด้วยตาของตัวเอง

ตอนนี้มู่ซย่ากำลังแก้โจทย์ข้อสอบของจวินหรงเซวียนด้วยความรวดเร็ว

ความสามารถในการคิดเลขในใจของเธอยอดเยี่ยมมาก เพียงแค่กวาดตามองก็สามารถคำนวณคำตอบในใจออกมาได้อย่างรวดเร็วแล้ว

ตอนที่กู้หว่านหว่านกับเพื่อนร่วมโต๊ะเดินเข้าไป มู่ซย่าก็แก้โจทย์ปรนัยของข้อสอบเสร็จพอดี

มู่ซย่ารู้สึกว่ามีคนเดินเข้ามาหาเธอ เธอจึงหยุดมือที่กำลังเขียนอยู่ และเงยหน้าขึ้นไปมอง

“มู่ซย่า...” เพื่อนร่วมโต๊ะของกู้หว่านหว่านเอ่ยขึ้นมาอย่างลังเล “เธอช่วยดูโจทย์ข้อนี้ให้ฉันหน่อยได้ไหม? ฉันไม่รู้วิธีแก้โจทย์ข้อนี้”

จวินหรงเซวียนที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นมา “ของฉันไม่รีบ เธอไปช่วยดูให้เขาก่อนเถอะ”

“โอเค” มู่ซย่าพยักหน้ารับ และรับกระดาษข้อสอบมาพร้อมกับเสียงขอบคุณจากเพื่อนร่วมโต๊ะของกู้หว่านหว่าน

กู้หว่านหว่านอดเอ่ยขึ้นมาไม่ได้ “มู่ซย่า โจทย์ข้อนี้เกี่ยวกับกลศาสตร์หน่วยพลังงาน ถ้าเธอทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อีกเดี๋ยวพวกเราไปถามอาจารย์โอวหยางด้วยกันก็ได้”

มู่ซย่าไม่ได้สนใจกู้หว่านหว่าน และหยิบกระดาษข้อสอบขึ้นมาอ่าน