ตอนที่ 466 วีรบุรุษช่วยสาวงาม

เมื่อคำพูดนี้เผยออกไป นักเรียนทุกคนต่างก็บ่นขึ้นมาทันที

ยังมีเวลาก่อนเลิกเรียนอีกตั้งยี่สิบนาที ทำไมต้องเก็บการบ้านพวกเขาก่อนด้วย?

โอวหยางโม่ไม่ใช่อาจารย์สอนภาษาอังกฤษของพวกเขาสักหน่อย เก็บไปก็ไม่ได้ช่วยเช็คให้พวกเขา นี่มันจงใจรังแกพวกเขาชัดๆ

ปกติแล้ว นักเรียนจะบ่นในใจเท่านั้น ทว่าครั้งนี้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

“อาจารย์โอวหยางจะทำอะไรกันแน่? เวลาแค่นี้ก็ไม่ให้พวกหนู หนูยังดูข่าวไม่จบเลยเนี่ย!”

“ไม่มีเหตุผลจริงๆ”

“ฉันไม่อยากอยู่ห้องปรับพื้นฐานแล้วอ่ะ ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงตูได้ด้วยความสามารถของตัวเองได้อยู่แล้ว แต่เขาไม่ให้ฉันไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ให้มาเรียนที่ห้องปรับพื้นฐานเลย”

เสียงบ่นดังขึ้นเรื่อยๆ โอวหยางโม่ส่งเสียงไปหลายครั้งก็ไม่เป็นผล เขาจึงทำได้เพียงพูดอย่างไม่มีทางเลือก “ช่างเถอะ ส่งให้ผมก่อนเลิกเรียนก็แล้วกัน พวกคุณดูข่าวอีกรอบ”

จอฉายภาพเปลี่ยนเป็นข่าวของวันนี้อีกครั้ง

มู่ซย่าได้ดูข่าวของสวี่ซิงซิงอีกรอบ

อุบัติเหตุรถยนต์ดับคาที่ สวี่ซิงซิงลาโลกไปแล้ว

มู่ซย่าดูข่าวอย่างละเอียด แล้วละสายตาอย่างไร้ความรู้สึก

กรรมนั้นย่อมสนอง เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลา ซือถูไห่กับมู่ซินเย่ว์ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้แน่

มู่ซย่าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วส่งข้อความหาลูกน้องที่อยู่ในบ้านเก่าของซือถูไห่ เร่งให้เขารวบรวมหลักฐานให้เร็วที่สุด

เธอเพิ่งส่งข้อความเสร็จ ก็รับรู้ถึงสายตาแปลกๆ ของจวินหรงเซวียนที่อยู่ข้างๆ

มู่ซย่ามองไปอย่างสงสัย พร้อมถามเสียงเบา “มีอะไร?”

“ปะ…เปล่า ไม่มีอะไร…” จวินหรงเซวียนรีบส่ายศีรษะ แต่หลังจากที่ลังเลไปสองวิ เขาก็ถามขึ้น “พี่ใหญ่เป็นอะไรกับพี่เยี่ยอ่ะ?”