ตอนที่ 473 คนเราเกิดมาวาสนาไม่เท่ากัน

เห็นเพียงรถขนส่งสินค้าขับเข้ามาภายในบริเวณโรงเรียนอย่างเชื่องช้า

และด้านบนของรถขนส่งสินค้า ผ้าคลุมกันฝุ่นที่งดงามและหรูหราอีกทั้งยังดูราบเรียบก็ปรากฏชัดเจนภายในสายตา

นัยน์ตาของมู่ซย่าพลันปรากฏแสงสว่างวาบ

อาร์ทิมิส!

เธอไม่มีทางจำผิดอย่างแน่นอน!

ผู้ออกแบบอาร์ทิมิสและซิงไห่นั้นคือคนคนเดียวกัน เปียโนทั้งสองหลังถูกออกแบบโดยมัซบิลนักออกแบบเปียโนชื่อดัง

สิ่งที่แตกต่างกันคืออาร์ทิมิสนั้นเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของบิล นอกจากนี้ยังเป็นผลงานที่มีชื่อเรียกว่า ‘ลูกที่สมบูรณ์แบบมากที่สุดของผม’

ซิงไห่นั้นมีสองหลังและยังคงทำการปล่อยขายต่อสาธารณะ แต่ทว่าอาร์ทิมิสไม่ได้ปล่อยขาย ว่ากันว่าตอนที่บิลจากโลกใบนี้ไป เขาได้นำอาร์ทิมิสฝังกลบลงไปภายในสุสานของเขาด้วย ทุกคนต่างก็เคยได้เห็นจากหนังสือพิมพ์รวบรวมคอลเลกชันแห่งศตวรรษเท่านั้น แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่าวันหนึ่งอาร์ทิมิสจะยังคงปรากฏตัวอยู่บนโลกใบนี้!

การเดินมายังบริเวณประตูทางเข้าโรงเรียนครั้งนี้ช่างคุ้มค่ายิ่งนัก

เมื่อเห็นอาร์ทิมิส อารมณ์เบื่อหน่ายของมู่ซย่าเมื่อครู่นี้พลันหายไปในทันที จากนั้นเธอจ้องมองอย่างละเอียดด้วยสายตาชื่นชม

แม้ว่าอาร์ทิมิสนั้นจะถูกปกปิดไว้ด้วยผ้าคลุมกันฝุ่น แต่ถึงกระนั้นผ้าคลุมกันฝุ่นผืนนั้นก็มีคุณค่าทางศิลปะอยู่ไม่น้อย

ในตอนนั้นผ้าคลุมกันฝุ่นอาจมีมูลค่าหลายล้านหรือหลายสิบล้าน มูลค่าของผ้าผืนนั้นในเวลานี้ก็ยิ่งไม่สามารถประเมินค่าได้

ขณะนี้ ซิงไห่ที่สือซูเจินเป็นคนนำมากลับถูกเพิกเฉยและไม่มีใครให้ความสนใจแล้ว ทุกคนจับจ้องไปยังอาร์ทิมิสด้วยสายตาร้อนแรงและน่าทึ่ง ราวกับว่านั่นคือเทพธิดากรีกโบราณที่แท้จริงอย่างไรอย่างนั้น

กู้หว่านหว่านที่ยืนอยู่ด้านข้างสือซูเจิน เมื่อหล่อนได้เห็นการปรากฏตัวของอาร์ทิมิส หล่อนตกตะลึงและนิ่งงันอยู่เนิ่นนาน

มือและเท้าของหล่อนสั่นสะท้าน เหมือนกับว่าเลือดลมภายในร่างกายกำลังสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง

อาร์ทิมิส!