ตอนที่ 480 บรรลุเป้าหมาย

เรื่องของหลิวฉิง สือซูเจินก็พอจะได้ยินมาบ้าง แต่รู้มาว่าหลัวฉิงถูกจำคุกเพราะว่าหล่อนจ้างคนอื่นให้ก่ออาชญากรรม

คนในครอบครัวของหลัวฉิงเคยมาขอร้องอ้อนวอนเธอ แต่หลิวฉิงเป็นเหมือนญาติห่างๆ ไม่ใช่สายเลือดตระกูลหลัวโดยตรงเหมือนกับหลัวอี้ เรื่องนี้หากพูดออกไปก็ไม่น่าฟังเท่าไรนัก ดังนั้นเธอจึงเพิกเฉย

แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับมู่ซย่า

“เรื่องนี้เป็นมาอย่างไรกันแน่? ทำไมถึงถูกคุมขังเพราะมู่ซย่า?” สือซูเจินเอ่ยถาม

กู้หว่านหว่านทอดถอนหายใจและเอ่ย “รายละเอียดของเรื่องทั้งหมด หนูเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรนัก หนูรู้แค่ว่าหลัวฉิงไม่ได้จ้างคนอื่นให้ไปก่ออาชญากรรม เธอเพียงแค่โทรเรียกให้คนสองสามคนไปพูดคุยกับมู่ซย่าด้วยเหตุผล แต่กลับคาดไม่ถึงว่ามู่ซย่านั้นจะลงไม้ลงมือกับคนของหลัวฉิง และยิ่งไปกว่านั้นก็คือมู่ซย่าสร้างความลำบากให้แก่หลัวฉิงหลายต่อหลายครั้ง เช่นนั้นหลัวฉิงจึงเรียกคนให้ไปพูดคุยกับหล่อน”

เมื่อเอ่ยถึงประเด็นนี้ กู้หว่านหว่านแสดงท่าทางเศร้าเสียใจพลางเอ่ย “และจากการพูดด้วยเหตุผลเปลี่ยนเป็นการจ้างคนให้ไปก่ออาชญากรรม เรื่องนี้...คุณเยี่ยเป็นคนออกหน้าให้กับหล่อนค่ะ”

ใบหน้าของสือซูเจินมืดมนลงในทันใด

“ไอเด็กคนนี้! ตระกูลหลัวและตระกูลเยี่ยของพวกเรานั้นคบค้าสมาคมกันมาเนิ่นนานหลายชั่วอายุคน แต่เพื่อมู่ซย่า เขากลับทำเรื่องแบบนี้ ช่างไร้สาระ! ไร้สาระสิ้นดี! ฉันว่าเขาคงจะถูกผีเข้าแล้วล่ะ พรุ่งนี้ฉันจะต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่องรู้ราว!”

เด็กผู้หญิงที่มีผลการเรียนตกต่ำและไร้ซึ่งศีลธรรม ต่อให้เป็นลูกสาวของมู่หว่านเย่ว์ เธอเองก็ไม่ได้ต้องการที่จะปกป้องหล่อนเลยแม้แต่น้อย

นับว่าโชคดีที่เมื่อสักครู่นี้เธอเห็นแก่มู่หว่านเย่ว์ เช่นนั้นเลยพยักหน้าให้กับมู่ซย่า ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอไม่จำเป็นจะต้องเห็นแก่สถานะของมู่หว่านเย่ว์และไม่ต้องไว้หน้ามู่ซย่าอีกต่อไปแล้ว

กู้หว่านหว่านได้ยินน้ำเสียงของสือซูเจิน เธอสัมผัสได้ว่าเป้าหมายของเธอนั้นสำเร็จลุล่วง

แต่ทว่าเพื่อความแน่ใจและความปลอดภัย เธอเอ่ยประโยคเสริมอีกว่า “แน่นอนค่ะ เรื่องที่หนูพูดไปนั้นเป็นเพียงแค่การบอกเล่ากันมา อาจจะไม่ถูกต้องไปเสียทั้งหมด รายละเอียดนั้นจะเป็นอย่างไร อันที่จริงหนูแน่ก็ไม่ค่อยแน่ใจค่ะ”

“ฮึ!” สือซูเจินพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น กัดฟันแน่นพลางเอ่ย “ไม่มีลมไหนเลยจะมีคลื่น[1] เด็กที่ชื่อหลัวฉิงนั้นฉันจะพอรู้จักอยู่บ้าง การเดินหมากรุกสากลนั้นไม่เลวเลยทีเดียว หมากรุกก็เปรียบเหมือนกับตัวละคร เธอไม่มีทางทำเรื่องอย่างนั้นแน่ เรื่องราวทุกอย่างจะต้องเป็นอย่างที่หนูกล่าวมา ทุกอย่างจะต้องเป็นเพราะเล่ห์เหลี่ยมของมู่ซย่า!”

กู้หว่านหว่านระงับรอยยิ้มบริเวณริมฝีปาก เธอควงแขนของสือซูเจินด้วยความรักใคร่และเอ่ย “เอาล่ะ ป้าคะ พวกเราไม่ต้องพูดถึงหล่อนแล้ว อีกเดี๋ยวหนูอยากไปหอประชุมใหญ่เพื่อทดลองเสียงเปียโนค่ะ แล้วหนูก็จะฝึกฝนสักหน่อย”

สือซูเจินพยักหน้าและกล่าว “หนูน่ะรักษาภาพพจน์ให้ฉันเป็นอย่างมาก เพลง Rebound ไม่ใช่ว่าใครก็จะสามารถเล่นได้ ฉันจะบอกหนูไว้นะ ฉันได้เตรียมเซอร์ไพร์สไว้ให้หนูด้วย ฉันได้เชิญนักดนตรีหลายคนจากยุโรปมาร่วมชมการแสดงของหนู ภายในนั้นมีคุณป๋อเก๋อ ประธานสมาคมดนตรีสากล เมื่อถึงเวลานั้นหนูจะต้องทำการแสดงให้ดี หากทำการแสดงได้ดี ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะรับหนูไปร่วมทำงานด้วยและพาหนูไปทำการแสดงที่ยุโรป”

นัยน์ตาของกู้หว่านหว่านพลันส่องแสงประกาย