ตอนที่ 494 ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี

อย่างไรก็ตาม เมื่อสือซูเจินละสายตาจากเยี่ยซือเจวี๋ยมามองที่ป๋อเก๋อ เธอกลับเห็นสีหน้าที่หมองดำและน่าเกีลยดมากของป๋อเก๋อ

ตามด้วยเหลือบไปดูนักดนตรีหลายคนที่มากับป๋อเก๋อซึ่งต่างเผลอหลับไปบนเก้าอี้!

ในขณะนี้ ป๋อเก๋อเริ่มเอ่ยปากพูด——

“รับเธอเป็นศิษย์เหรอ?”

กู้หว่านหว่านที่อยู่บนเวทีไม่สามารถมองเห็นสีหน้าของป๋อเก๋อได้ชัดเจน เมื่อได้ยินป๋อเก๋อพูด เธอก็ตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะกระโดดออกมาจากปากของเธอ

คุณป๋อเก๋อจะรับเธอเป็นลูกศิษย์!

กู้หว่านหว่านกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งในใจ

สือซูเจินที่อยู่ข้างล่างเวทีกำแขนเสื้ออย่างประหม่า

เธอไม่รู้ว่ากู้หว่านหว่านเล่นไม่ดีตรงไหน ถึงกับเล่นจนนักเปียโนหายคนเผลอหลับไป แม้แต่ป๋อเก๋อก็ทำหน้าบูดหน้าบึ้งเหมือนกินขี้เข้าไป

สือซูเจินตกใจมากจนเธออยากจะเปลี่ยนเรื่องแต่มันก็สายเกินไปแล้ว หลังจากที่ได้ยินป๋อเก๋อถามกลับพร้อมหัวเราะเยาะอย่างเหยีดหยาม เขาก็พูดต่อว่า “คุณหญิงท่านนี้ คุณล้อผมเล่นอยู่หรือเปล่า? ทักษะระดับอย่างเธอแล้ว ศิษย์ของผมที่เล่นแย่ที่สุดยังใช้เท้าเล่นได้เลย!”

ในเวลานี้หอประชุมเงียบมาก ทุกคนต่างได้ยินประโยคนี้อย่างชัดเจน

แม้ว่าป๋อเก๋อจะพูดเป็นภาษาอังกฤษ แต่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงตูเข้าใจในสิ่งที่ป๋อเก๋อพูด

สิ่งที่ป๋อเก๋อหมายถึงก็คือกู้หว่านหว่านไม่มีคุณสมบัติให้เขารับเป็นศิษย์เลยตั้งแต่แรก

นักศึกษาที่ถูกทุกคนด่าว่าเป็น “นักเลงคีย์บอร์ด” ก่อนหน้านี้ ยืดอกขึ้นแล้วพูดว่า “ฉันบอกแล้วยังไงล่ะ? ฉันเล่น< Rebound > ไม่เป็นก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่เคยฟังกู้หว่านหว่านเล่นได้ห่วยจริง ๆ!”

“อันที่จริงฉันก็คิดว่าเธอเล่นได้ขวานผ่าซากเหมือนกัน เพียงแต่เมื่อกี้ฉันไม่กล้าพูดออกไป”