ตอนที่ 514 ไม่มีคู่บ่าวสาวที่ตื่นเช้าขนาดนั้นหรอกนะ

เสียงเคาะประตูตามมาด้วยเสียงฝีเท้า

พ่อบ้านเข้ามาแล้ว!

เมื่อได้ยินเสียงนี้ มู่ซย่าได้สติและลุกขึ้นจากเตียงในทันใด

แต่กลับเห็นปฏิกิริยาของเยี่ยซือเจวี๋ยที่รวดเร็วกว่าเธอ เขากอดผ้าปูที่นอนที่กองอยู่บนพื้นและยัดมันเข้าไปภายในตู้เสื้อผ้า หลังจากปิดประตูตู้เสื้อผ้า เขาก็รีบปีนขึ้นไปบนเตียงนอนและนอนลงข้างกายเธอ

“นาย...” มู่ซย่าตกตะลึง จากนั้นเธอต้องการที่จะลุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ชู่ว!” เยี่ยซือเจวี๋ยแสดงท่าทางบอกให้เงียบ เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบา ‘ไม่มีคู่บ่าวสาวที่ตื่นเช้าขนาดนั้นหรอกนะ’ จากนั้นเขาดึงเธอให้นอนลงด้วยกัน แขนข้างหนึ่งวางไว้ด้านหลังของเธอและโอบกอดเธอไว้ภายในอ้อมแขนของเขา

เสียงฝีเท้าของพ่อบ้านใกล้เข้ามามากยิ่งขึ้น มู่ซย่าไม่กล้าขยับร่างกายเลยแม้แต่น้อย ในทุกลมหายใจนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายผู้ชายของเยี่ยซือเจวี๋ย

แข็งแกร่ง สง่างามอีกทั้งยังเอาแต่ใจ

ขณะนี้ พ่อบ้านได้เดินเข้ามาภายในประตูห้องนอนแล้ว เขาไม่แม้แต่จะเคาะประตู เข้าผลักประตูและเดินเข้ามาในห้องในทันที

ในสายตานั้นเห็นเพียงแค่สภาพห้องนอนที่ยุ่งเหยิง หมอนใบหนึ่งร่วงหล่นอยู่บนพื้น ทั้งสองคนนอนกอดกันแน่นอยู่บนเตียงนอน

ใช้นิ้วเท้าคิดก็สามารถรู้ได้เลยว่าเมื่อคืนนี้เกิด ‘สงคราม’ ที่น่าตื่นตกใจอย่างไรขึ้นภายในห้องนี้

พ่อบ้านยิ้มอย่างอดไม่ได้ จากนั้นกระแอมในลำคอและกล่าว “คุณหนูใหญ่ คุณชายเยี่ย ตื่นได้แล้วนะครับ..”

เยี่ยซือเจวี๋ยแสดงท่าทางราวกับว่าเพิ่งตื่น เขาเอนร่างกายเล็กน้อยและเอ่ยถาม “กี่โมงแล้วครับ?”

น้ำเสียงของเขาแหบพร่า เมื่อได้ยินก็รู้เลยว่าเมื่อคืนเขาน่าจะเหนื่อยมาก

รอยยิ้มบนใบหน้าของพ่อบ้านกว้างขึ้น เขากลั้นยิ้มเล็กน้อยและเอ่ย “ตอนนี้ตีสี่แล้วครับ เวลาที่นัดไว้ตอนประมาณหกโมงครับ พวกคุณทั้งสองคนควรตื่นและเตรียมตัวได้แล้ว”

เยี่ยซือเจวี๋ยตอบรับ ‘อือ’ เขากล่าว “เข้าใจแล้ว เดี๋ยวพวกเราออกไป คุณออกไปก่อนเถอะครับ”

พ่อบ้านตอบรับ ‘ครับ’ จากนั้นเขาเดินจากไป

ทันทีที่เดินออกจากห้องของมู่ซย่า พ่อบ้านก็รีบตรงไปหาซือถูไห่ในทันที เขาเอ่ยรายงานด้วยเสียงแผ่วเบา “คุณท่านครับ ผมเข้าไปดูตามคำสั่งของคุณท่าน ทั้งสองคนนอนด้วยกัน ห้องนอนรกและยุ่งเหยิงมากครับ”