ตอนที่ 516 วันเคลื่อนศพ

ขณะที่ซือถูไห่กำลังจะตามไป มุ่ซย่าก็คว้าแขนเสื้อซือถูไห่ไว้แล้วถามเบา ๆ ว่า “พ่อคะ หลังจากงานศพของชิงซานครั้งนี้ พ่อยังจะส่งคุณป้ากลับไปไหมคะ?”

ซือถูไห่ส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว “ไม่แล้ว ดูเหมือนว่าเธอจะดีขึ้นมากแล้วและไม่จำเป็นต้องพักฟื้นในโรงพยาบาลอีกต่อไปถ้าพูดออกไปก็คงจะไม่น่าฟังเท่าไหร่”

ขณะที่ซือถูไห่พูด เขาก็เงยหน้าขึ้นมองมู่ซย่าแล้วถามว่า “ซานซานพ่อขอถามหน่อย ลูกคงไม่ได้คาดหวังว่าป้าของลูกจะกลับมาใช่ไหม?”

มูชย่ายิ้มและพูดว่า “เป็นไปได้ยังไง? เธอเป็นป้าของหนู แถมยังเป็นภรรยาคนปัจจุบันของพ่อ หนูคงดีใจมากถ้าเธอสามารถกลับมาอยู่เป็นครอบครัวพร้อมหน้าหร้อมกับพ่ออีกครั้ง เพียงแต่ว่า...”

“แต่อะไร?”

มูชย่าส่ายหัวและฝืนยิ้มฝืน เธอโบกมือแล้วพูดว่า “ไม่มีอะไร มันเป็นแค่เรื่องซุบซิบนินทาเฉย ๆ พ่ออย่าฟังเลยดีกว่า”

อย่างไรก็ตามเมื่อมู่ซย่าพูดแบบนี้ ซือถูไห่ยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นพร้อมขมวดคิ้วและถามว่า “ลูกบอกมาเถอะ ไม่มีเรื่องอะไรที่พ่อไม่สามารถฟังได้”

มู่ชย่ากัดริมฝีปากและพูดด้วยความลำบากใจ “หนูว่าหนูไม่ควรพูดดีหว่า พ่อคะ คุณหมอและพยาบาลในโรงพยาบาลอาจจะเบื่อกินไปเลยพูดเรื่องซุบซิบนินทาบ้าง พ่ออย่าไปใส่ใจเลยค่ะ”

ซือถูไห่ไม่ได้ถามต่อ แต่เขาขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น

เขาแอบเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ จากนั้นก็ทำท่าทางราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนเคยแล้วเดินไปหามู่ซินเย่ว์

เมื่อเห็นเยี่ยซือเจวี๋ยเห็นว่าซือถูไห่จากไป เขาก็เดินเข้ามาแล้วถามด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “มู่ซนเย่ว์กลับมาแล้ว เธอจำทำยังไงต่อ?”

มู่ซย่าชำเลืองมองฉากที่มู่ซินเย่ว์และซือถูไห่ยืนเคียงข้างกัน จากนั้นหันไปพูดกับเยี่ยซือเจวี๋ยว่า “โรงพยาบาลจิตเวชนั้นเป็นของหลัวอี้ใช่ไหม? นายขอให้เขาช่วยทำอะไรให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

“ได้”

มู่ซย่าพยักหน้าแล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้หูของเยี่ยซือเจวี๋ยแล้วพูดกระซิบบางอย่าง

เยี่ยซือเจวี๋ยหัวเราะ “แผนนี้ของเธอ ช่างเฉียบแหลมจริง ๆ”

มูชย่ายักไหล่ “ช่วยไม่ได้ ฉันคิดมานานแล้วว่าจะทำให้ซือถูไห่รู้เรื่องราวระหว่างมู่ซินเย่ว์และเจี่ยงฟู่หมิงได้ยังไง ในท้ายที่สุดฉันก็รู้สึกว่าถ้าฉันเล่าเรื่องนี้ออกไป ผลลัพธ์ก็คงไม่ค่อยดีไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม ปล่อยให้ซือถูไห่ไปสืบเองดีกว่า ลางสังหรณ์เขาดีขนาดนั้น แต่ฉันสะกิดนิดหน่อยเขาก็ไปสืบเองแล้ว”