ตอนที่ 523 การชดเชย

โอวหยางโม่คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีฉากแบบนี้เกิดขึ้น

เขาอ้าปากและต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พบว่าดูเหมือนจะมีบางอย่างติดคอของเขา ซึ่งทำให้เขาไม่สามารถแม้แต่จะบีบคำพูดใด ๆ ออกมา

“หึ” มู่ชย่าหัวเราะเย้ยหยัน

เสียงหัวเราะของมู่ซย่าสะเทือนอารมณ์ของโอวหยางโม่

เขาเสียสติไปชั่วขณะ

ซือถูไห่ซึ่งสวมชุดไว้ทุกข์เข้ามาพอดีแล้วถามว่า “ซานซาน สองคนนี้เป็นใคร?”

มู่ซย่ายังไม่ทันจะได้ตอบ โอวหยางโม่ก็รีบเข้าไปคว้าแขนของซือถูไห่แล้วถามว่า “คุณชายท่านนี้? ไม่ทราบว่ามีงานศพที่นี่จริงเหรอครับ? พวกคุณไม่ได้กำลังแสดงละครอยุ่ใช่ไหม?”

“แสดงละคร?” ซือถูไห่หน้าสีเขียวหมดแล้ว “ลูกสาวของผมตายทั้งคน คุณยังคิดว่าผมแสดงละครเป็นบ้าเป็นหลังเหรอ!”

ซือถูไห่ไม่เคยพูดจาดีกับคนที่ไม่จำเป็นต้องประจบ

โอวหยางโม่สำลัก เส้นประสาทอีกเส้นในสมองของเขาขาดเสียงดัง “เคว่ก”

ผู้อำนวยการพานที่อยู่ข้าง ๆ รีบเดินไปข้างหน้าเพื่อดึงโอวหยางโม่ไว้และเอ่ยปากกล่าวขอโทษ “ขอโทษครับ ขอโทษครับ! คุณเป็นผู้ปกครองของนักเรียนมู่ซย่าหรือเปล่าครับ? เราเป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัยจิงตู เรามาไว้อาลัยหลังจากได้ยินข่าวนี้ นี่คือดอกไม้ที่เรานำมา”

“อาจารย์มหาวิทยาลัยจิงตู?”

ซือถูไห่มองพวกเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นสีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขาพูดกับผู้อำนวยการพานต่อว่า “ลำบากคุณทั้งสองแล้วที่มา แต่เกิดอะไรขึ้นกับครูอีกคนของคุณ? ทำไมถึงบอกว่าเรากำลังแสดงละคร?”

โอวหยางโม่ที่อยู่ข้าง ๆ กลับมามีสติทันที เขารู้สึกเสียใจและละอายใจ ซ้ำยังไม่รู้จะพูดอะไรไปพักหนึ่ง

กลับเป็นผู้อำนวยพานเป็นคนช่วยพูดว่า “อาจารย์โอวหยางทำพลาดไป มันเป็นความเข้าใจผิด”

จากนั้นโอวหยางโม่ถึงรู้ว่าควรพูดอะไรต่อ “ใช่ครับ ใช่ครับ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด”